so vóru eingi slík krøv at hoyra. Men nú er at vóna, at menn sum Jørgen Niclasen, Høgni Hoydal og Henrik Old ikki bara eru skrævugákar, sum stinga fingurin í jørðina fyri hoyra, hvat irriterar fólk
Føroya Løgting ætlar at sníka eina loysing inn gjøgnum bakdyrnar við hesum uppskotinum er simpulthen ov býtt. Tað er ikki klókt av forsætisráðharranum at siga slíkt. Um tað er nakað, sum føroyingar
heilsuverkið í Føroyum. Formaðurin í læknaráðnum á Landsspítala, Anna Gunnarsdóttir, ásannar, at hennara limir eru sera misnøgdir við uppskotið um at spara uppaftur meiri næsta ár. Men tað skal
nýggju manningini. Øll vita, at Gerhard Lognberg hevur ligið í støðugum stríði við floksleiðsluna. Henrik Old hevur beinleiðis arbeitt ímóti leiðsluni og flokkinum í valstríðnum, og Kristin Michelsen
innan hetta økið. Í 1990 vann Anette sær útbúgvin sum serlækni í psykiatri. Núverandi starvssetan hennara sum yvirlækni á Vejle Sygehus er frá 1992 og hevur hon síðani tá arbeitt burturav við fólki
tingmanningini: – Øll vita, at Gerhard Lognberg hevur ligið í støðugum stríði við floksleiðsluna. Henrik Old hevur beinleiðis arbeitt ímóti leiðsluni og flokkinum í valstríðnum, og Kristin Michelsen
hon dagin eftir var farin til Greve fyri at vera saman við børnum sínum, sum vórðu tvangsflutt frá henn stutt frammanundan. – Tey eru alt fyri meg. Lívið hjá mær er í spønum, og eg fái ikki konsentrerað
við barnagarðskarrieruni. Henni dámar eisini væl tónleikin, og singur stillisliga við í ?Á Mumi??. Henn dámar best appelsin Svali. Og so er ikki so øgiliga nógv meira at práta um. Anita sær út til at vera
vision. Den fortæller noget væsentligt om det skyldplagede menneskes indre splittelse og fungerer langt hen ad vejen som en lovsang til lidenskabernes suveræne huseren i menneskelivet. I filmen formuleres det
fra nye vinkler og samtidig trække de kunsthistoriske tråde op, men også tænke kunsten nye steder hen. På den færøske kunstscene har hun været en drivkraft bag at tage en samtale op om kunsten og i perioder
