mugu miðsavna okkum um tey, ið loyva hesari avskeplan. Tað merkir, at vit mugu miðsavna okkum um tí tjóð, ið veitir hernaðarskip og peningaligan og politiskan stuðul til hesar ræðuleikar. - Danmark og tað
altjóða limaskapir, og at Føroyar taka eitt orduligt fet á sjálvstýrisleið og menning sum land og tjóð. Føroyar eru tí nú á einum vegamóti; eitt vegamóti sum má gagnnýtast, nú løtan er. Vel tí eitt umboð
Tað eru tær báðar, Gunvør Balle úr Tjóðveldi og Rigmor Dam úr Javnaðarflokkinum, sum hava lagt fram uppskotið, sum í stuttum gongur út uppá, at Kringvarp Føroya ikki longur sleppur at selja
leiðari er farin, segði Jacob Zuma á tíðindafundi í kvøld. – Hann hvílir nú. Hann hevur fingið frið. Tjóð okkara hevur mist stóra son sín. Okkara fólk hevur mist ein faðir. Boðini komu eftir, at vinir og
Vit eiga als ikki at vera bangin fyri at gera broytingar í samfelagnum. Skulu vit menna okkum sum tjóð, eru broytingar neyðugar. Tey mongu frælsisstríðini hava flutt mørk, flutt lond framá og ført til
gloymt, at tað eru bara vit, ið kunnu stýra okkara landi best. At vit mugu út í heim sum sjálvstøðug tjóð, um vit skulu skapa framburð. Er tað ikki so klokkuklárt, at tað er sambandið í ríkisfelagsskapinum
talan er um okkara trivnað og tørv – bæði tað tíðarleysa og tíðarbundna. Fólk, hvørs eygamál fyri tjóð og máli er dygt og dugnaligt. Sjálvur fegnaðist eg herfyri, tá mentanarvirðislønir herfyri vóru
faktum, at hinir flokkarnir klára ikki at fáa eina semju uttan um Fólkaflokkin. Javnaðarflokkurin og Tjóðveldi kláraðu tað ikki, og higartil er tað heldur ikki eydnast hjá Sambandsflokkinum. Men skal
limur í Likud í 1972. Verður aftur innkallaður til Yom Kippur-kríggið í 1973. Verður valdur í tjóðartingið Knesset í 1973 til 74. Trygdarráðgevi fyri Yitzak Rabin, forsætisráðharra í 1974-76.
minst. Og so eru tað hesi keðiligu orðini. Sambandsmenn hava tað eitt sindur trupult við orðinum “tjóð”. Kunnu vit ikki heldur bara tosa um oyggjar? Og hví skulu vit hava eina stjórnarskipan, sum staðfestir
