Klaksvík, Steinbjørn O. Jacobsen, at takka Kára fyri hansara stóra og góða kommunala arbeiði nógvu tey síðstu árini. - Kári hevur verið bæði áhaldin og trúfastur í sínum størvum hjá kommununi bæði í góðum

Hauggard er hálvur føroyingur. Mamma hansara er av Tvøroyri, og hann varð sjálvur føddur í Føroyum. Tey fluttu tó niður stutt eftir, men hann var í Føroyum hvørja summarfrítíð sum barn. Hann sigur sjálvur

lúka og góðskumeta hansara skaparverk. Hevði tað tá ikki verið betri, um vit, ið halda okkum vera tey útvaldu, hjálptu til, so at øll kundu fingið gleði av teirra foldarlívið.

i. Nýútveganin snýr seg grundleggjandi um at betra kunningartøknina í kommuni, so starvsfólk hava tey neyðugu amboðini til at veita borgaranum eina munadygga tænastu. Henda nýútvegan er neyðug sæð í mun

sum Franz Beckenbauer rætt í, at smálondini áttu at spælt í eini ”undan-undankapping”. So kundu t.d. tey 4 frægastu av ”undirklassaliðunum” sloppið við í veruligu undankappingina. Kappingin móti hinum smálondunum

fegin ynskja teimum hjartaliga til lukku. Samstundis má eg koma við eini inniligari áheitan um, at tey, ið finna nýggjar vegir, samstundis finna nýggj nøvn og heiti. Alt føroyskt heimavirki, við gamlari

og manningin hina. Báturin helt útgerðina, olju, línu og tílíkt, meðan agnið fór av óbýttum. Tvey tey fyrstu árini, vit róðu út við “Royndini” frá Klaksvík avreiddu vit í ráfiski, men fyri at fáa meira

sum tó ásannar, at tað er ikki eins lætt, sum tá ið hann var ungur. - Eg havi konu og børn, og um tey ikki vóru so tolin, so hevði tað ongantíð borið til. Eg skal eisini venja eyka nú fyri at kunna fylgja

eftir, hvat málbrigdi, ið ein hoyrir til. Flestu hava eisini so fræga málkenslu og vitan um mál, at tey kenna á sær, nær ”ei” ikki kann berast fram sum ”oy” til dømis sum í ”teilendingum”. Eftir mínum tykki

, so skal ein øking á 5.000 fólk til, um ein millión í inntøkum skal røkkast. Og loksins, so hava tey bæði seinnu árini víst, at ein vøllur einsamallur ikki megnar at bera slitið, um venjingarnar og altjóða