Umframt at gentir og dreingir kunnu væntað sær vanbýti á arbeiðsmarknaðinum í vaksnalívinum, skulu tey í barnaárunum eisini lata sær lynda vánaliga javnvág í familjunum, har genturnar fáa færri lummapengar

punktgjaldinum. Teir hava mælt til at avtaka øll punktgjøldini og í øðrum lagi mælt til at avtaka tey fyri perur og lampur. Teir vísa á, at tað fyrst og fremst er brúkarin, ið má bløða av hesum. Broyting

er eisini neyðugt at hava handil í Sumba. Nógv eldri fólk eru og fólk kann ikki fara av bygdini, um tey skulu hava ein pakka av the, sigur Leivur og nevnir, at aðrastaðni, t.d. í Noreg, hava myndugleikarnir

stýriskipan, so eru orðini hjá okkara gomlu politikkarum galdandi enn og eiga at verða tikin í tí álvara tey vóru søgd. Ongin yvir og ongin við síðuna av løgtinginum.

Trygdarráðnum - stóð fattur, sterkur og róligur, onkuntíð smílandi og til aðrar tíðir álvarsamur. Hóast tey framhaldandi koyrdu á hann, nevndi hann fyri tað mesta: »Latið okkum bíða eftir orðaskiftinum í Tr

seinni giftist við. Kata og Einar búðu fyrstu 6 árini í Sørvági, men tá einki arbeiði var har, fluttu tey bæði norður aftur til Klaksvíkar. Kata átti dótrina, Mildrid og saman fingu Kata og Einar 7 børn; Hergerð

at virðismeta tað eitt sindur? Enn nokta vit at trúgva, at tað er ramasti álvarin, og vóna vit, at tey finnast, ið virða stóra arbeiðið, sum okkara leiðarar trúliga gera hvønn vetur. At vilji er onkustaðni

varðveita Føroyar og Grønland, samstundis sum hann er sinnaður at endurnýggja felagsskapin millum tey trý londini. Fyrimunir í ríkinum - Føroyska heimastýrið hevur virkað í meira enn hálva øld, tað grønlendska

- Fólkakirkjan skal vera fyri øll. Hóast fólk velja at fara úr kirkjuni í aðra samkomu, so skulu tey altíð vera væl komin aftur í kirkjuna. Kirkjan skal vera grundstøðið, eisini hjá teimum, sum ikki kenna

hvønn einasta føroying. Hevði ikki verið rætt at spurt, hví vit framleiða ov lítið, er tað tí, at tey ið framleiða eru ov ineffektiv, ella kanska ov fá sammett við almenna sektorin. Her er miðastaðarøki