mars ár 2000, tá eg segði meg frá sum landsstýrismann, orsakað av sjónvarpsmálinum« »Tað eru eisini tey, ið spyrja, um eg nú veruliga fekk hetta lyftið, ið eg havi nevnt fleiri ferðir. Eg skal enn einaferð
ungfólk verið til próvtøku, og fleiri teirra síggjast í gøtunum við studenta-, HF- ella HH-húgvum. Tey hava staðið eina roynd og fingið prógv. Leygardagin var kappróður á Fuglafirði. Og høvdu persónarnir
ungfólk verið til próvtøku, og fleiri teirra síggjast í gøtunum við studenta-, HF- ella HH-húgvum. Tey hava staðið eina roynd og fingið prógv. Leygardagin var kappróður á Fuglafirði. Og høvdu persónarnir
fyrst í seksti-árunum byrjar afturgongdin: Frá 1960 (5%) minkar talið javnt ár um ár, og heldur ikki tey nógv umrøddu áttatiárini megnaðu at steðga gongdini. Kreppuárini minkaði fólkatalið við umleið 300;
í januar vónar hann at hava funnið eina loysn, soleiðis at frystarí verður sett upp á virkinum, og tey sleppa aftur til arbeiðis. Tað er partafelagið Vesturvón, sum eigur bygningin, flakavirkið heldur til
»Lena og Pól« er litføgur myndabók, ætlað teimum smáu. Søgan er um tey bæði, smágentuna Lenu og Pól, spælibjørn hennara: Lena er so góð við Pól, men Pól er ikki fegin um, hvussu Lena vísir honum kærleika
nøkrum mánaðum síðani frættist, at Norðurlandahúsið fór at taka festivalarnar, sum hava verið har tey seinnu árini, av skránni. Nú hevur stýrið fyri tað nýggja tiltakið, Listastevnu Føroya, stungið út
ein túr við okkum rundan um alla Skúvoynna, hann siglir tætt inni við fuglabjørgini, og eg kenni, at tey draga meg inn til sín, kenni meg minka burtur í onki og vera eitt við hesa veldugu náttúru. Vit eru
New York. Síðst í oktober mánaði gjørdi eitt norðurlendskt ferðaliðið ein túr til Washington, har tey vitjaðu í ymsum stjórnarbygningum og aðrastaðni. Millum annað varð vitjað í amerikanska verjumálaráðnum
at Smyril kom í vanda. Hann segði, at tað javnan hendir, at havnarskrivstovan letur skip loysa, so tey koma beint út fyri Smyril. Skiparin á Smyrli greiddi frá, at vanligt er í havnum uttanlands, at ha
