ið og Vaktar- og Bjargingartænastuna, har ávísir limir í felagnum, sum eru tænastumenn, hava sagt upp síni størv kollektivt í samráð við Maskinmeistarafelagið. Teir krevja nú at vera settir aftur uttan

okkinum at spælt jólamaður, og so bara blaka ábyrgdina og avleiðingarnar til onkran annan at taka upp. Tað gera vit ikki. Tí vit vita, at tað eru altíð tey lægstløntu, sum koma at gjalda fyri politiskt

einum máli við okkum um, at samfelagið er nógv broytt. Siðbundna samfelagið er í mangar mátar rykt upp við rót, har felags virði, normar, siðir og lívshættir eru broytt ella skift út. Í ein mun liva vit

landsliðsvenjari hjá kvinnunum, tóktist alt ganga rætta vegin í so máta. Men við eitt steðgaði alt upp. Orsøkin til hetta var einfalt tann, at Jónleif heldur fór at passa hund. Eitt dreymastarv Hetta ljóðar

at hitta tann partin av skúlanum, sum eita lærarar. Tó er ein næmingur í framhaldsdeildini sloppin upp í part í ritinum Sús. Saman við fýra lærarum, fýra lesandi, einum vinnuumboði, tveimum politikarum

Hann signaði okkum hvørt kvøld. Hann vildi fegin, at vit tóku víðari skúlagongd, men tað var heilt upp til okkum hvat vit gjørdu. Mamma og babba vóru sera lesandi fólk, og tí vistu tey eisini nógv. Tað

við borðið, har avgerðirnar vera tiknar Øll vóru við, Katrin Í royndini hjá tingkvinnuni at rudda upp eftir baldruta útspælið hjá formanninum, trívir hon í nógv spældu »javnaðarplátuna« um, at samgongan

, ið var sjey og ein hálvan tíma langur. Hetta er hin stórsti leikurin leikhúsið Gríma hevur sett upp niðri á Gamla Meiaríinum. Vit hava nú vant síðani 15. januar í ár, seks tímar um dagin í góðar tveir

-urin letur hugflogið fáa frítt spæl. Dømi um tað eru tíðar-ferðir og tað at taka tíðarfyribrigdi upp. Tíðarmaskinan hjá H.G. Wells er kend fyri tað at ferðast í tíð. Undan síni tíð Summir rithøvundar

Árið royndist serstakliga væl hjá Runavíkar kommunu. Nógv virksemi hevur verið á havnalagnum, við upp og avskiping, so hóast vit í juni tóku nýggja havnalagið Kongshavn í nýtslu, er mangan trongligt við