Tørvur er at minka um brúkið av píkadekkum, eingin ivi um tað. Men vit fara sjálvandi ikki at banna t.d. norðradalsmonnum at brúka píkadekk. Tað er vónleyst. Men nú umhvørvisvika er, eiga vit at hugsa um
Ikki nóg ítøkiligt Annfinn V. Hansen leggur aftrat, at "... vanlig yvirskipað umsitingarlig mál, sum t.d. fiskivinnusamráðingar, býti av fiskirættindum til bólkar og líknandi, vilja vanliga ongantíð verða
fyristingarlógini..." Annfinn V. Hansen leggur aftrat, at "... vanlig yvirskipað umsitingarlig mál, sum t.d. fiskivinnusamráðingar, býti av fiskirættindum til bólkar og líknandi, vilja vanliga ongantíð verða
kom fram til fleiri málmøguleikar, men bara tí einu ferðina eydnaðist at fáa mál burturúr, tá Mikkjal T. Hentze skoraði eitt lítið korter fyri tíð. Vertirnir vóru meiri trýstir í seinna hálvleiki, men hóttu
Ístaðin hava vit fingið eina skipan, har allar pensjónsinngjaldingar veða skattaðar 40% frá fyrstu krónu, t.v.s. uttan nakran botnfrádrátt.. Munandi skattahækking Aksel V. Johannesen sigur, at við hesari broyting
kunnu koma heim til Føroya uttan alment starv er tøkt, ella beint í ALS-skipanina”. Síggið fyri tykkum t.d. vinnulívsmenninar Hansen, Jacobsen, Mortensen, Rasmussen og aftur Jacobsen, fyri at taka dømi burtur
maður og hevði tí evstu ábyrgd. Um tú sum nevndarlimur ikki vil vera við meira, so kanst tú altíð siga sessin frá tær upp á standandi fót. Tað gjørdi Kaj Leo Johannesen ikki. Tí hevur hann sjálvsagt
dýrgripirnar. Nú eru fleiri av hesum søgum klassikarar, sum børn framvegis taka til sín og verða bergtikin av: Snjóhvíta, Hans og Greta, Rapunzel, Lorkuleggur, Øskufía og Teir tríggir bukkarnir Brúsi
misti mann sín undir Íslandi, um hennara livikor. Hetta slagið av søvnum kenna vit frá grannalondunum, t.d. í Den gamle by í Århus, har til ber, at uppliva lívið í býnum fyri 150 árum síðani, men vit kenna
lyfti til poltisku skipanina um tað øvuðgta. Landsstýrismaðurin skuldi heldur siglt annan sjógv, og t.d. útskriva nøkur royndarloyvir í altjóða sjógvi, eitt nú Irmingarhavinum eftir makreli. Hesum hevur