samtyktin ímóti júst hesum ætlanum. Tað hevur ongantíð verið meiri neyðugt, enn júst nú, at halda fast við grundgevingarnar fyri tveimum tvey-sporaðum, fult útbygdum skúlum, har møguleiki er fyri at hesir
samtyktin ímóti júst hesum ætlanum. Tað hevur ongantíð verið meiri neyðugt, enn júst nú, at halda fast við grundgevingarnar fyri tveimum tvey-sporaðum, fult útbygdum skúlum, har møguleiki er fyri at hesir
sleptar, tí neyðuga myndatilfarið ikki er tøkt. – Vit hava havt okkurt dømi, har eg havi roynt at hildið fast um hugskot, men har Hans Petur hevur staðfest, at vit ikki eiga myndir, sum kunnu bera frásøgnina
lofta teimum trupulleikum, ið stinga seg upp. Høgni Reistrup vísir á eitt dømi, har eitt ferðafólk sat fast í Suðuroy, eftir at viðkomandi ikki slapp við Prince norður til Havnar, tí at pláss var ikki fyri
lat okkum nú ikki seta góðu gongdina í vanda. Nú yvirskot verður á fíggjarlógini, ræður um at halda fast við fíggjarpolitikkin, nevniliga at inntøkurnar vaksa skjótari enn útreiðslurnar. Her er lykilin til
so koppar alt. Og tað er júst tað sum er hent her hjá okkum. - Tí er støðan sum hon er, slær hann fast. Inntøka Hans Petur hevur í síni tíð verið nógv á sjónum. Og tað er hann framvegis, bæði her heima [...] kanst vera vísur í, at nógvir føroyingar eisini eru at finna niðri í maskinrúminum, slær Hans Petur fast. Ein nytta Á vinnustevnuni FAROEXPO í næstu viku fer ein annar maður hiðani úr kommununi, nevniliga
er, at hann bara sigur hvat man kann gera, men ikki hvat man fer at gera, slær Tórbjørn Jacobsen fast. Fíggjarnevndarlimurin hjá Tjóðveldi fýlist á, at føroyingar vera verandi inni í eini kreppu alla
breið semja millum føroyingar um, at tað undir øllum umstøðum bæði er nátúrligt og skilagott at halda fast um sterka sambandið við Danmark, skrivar hann. – Men um so verður, at danska forstáilsið og tulkingin
Trongisvágsfjørði, tunnil til Gásadals og skjótt tunnil Hov-Øravík v.m. eru talandi dømir um tað. Fast samband gevur serliga góðar umstøður, og kunnu møguleikarnir hjá Vágoynni og skjótt Norðoyggjum tí
Joensen. Hann sigur, at vit eiga støðugt at minna á, hvussu stóran týdning tað hevur, at vit halda fast um tey rættindini, verkamannafjøldin hevur vunnið. - Hava vit tann hugburð, at tað er óneyðugt at