støð, persónar og viðurskifti, sum hevur við Føroyar at gera Hvat hava Lágtrýst fyrr og nú, Guttorm í Múla, Livurhøgg, Svartideyði, Amtmanshúsini, Sjóverk, Gold Star og blá bók, Kórsangur á Toftum, Mikkjal
unglingar. Ágrýtin grønur skóti hjá Vilhelm, men annars vóru flestu allar frítíðarløtur hildnar í Múla hjá ommusystrini Martinu og øðrum góðum múlafólkum! Í 1973 fór hann til Danmarkar at lesa fysik-geofysik
Tað skerst ikki burtur, at Norðstreymoy er størri partur av miðstaðarøkinum enn prestagjaldið Eystan Múla. Eisini er talan um eitt størri prestagjald, ið tískil hevur fleiri avbjóðingar og møguleikar. Her [...] gleði meg at flyta til Kvívíkar, men tað er sjálvandi við sorgblídni, at eg nú sigi farvæl við Eystan Múla, sigur nýggi presturin í Kvívík. Heini Holm, kirkjuráðsformaður, heldur, at Norðstreymoyar prestagjald
Munch, er sera væl nøgdur við úrslitið av at turka skinku í Føroyum. – Danska skinkan, sum er turkað í Múla, var sera væl móttikin, tá føroysku umboðini, Jóhan Mortensen og Jógvan Høj, vitjan hjá Danish Crown
handling. Lova Suðuroyartunnilin, men raðfesta Vestmannatunnil og vegagerð fyri 52 milliónir krónur til Múla. Um tiltikna Múlaskinkan visnar í einsemi í avtoftaðu bygdini og tí ikki vil fermentera, sigur søgan
við útróðrarflotanum. Hetta heldur MÚ verða óheppið. Tey, sum møttu á fundinum vóru felagið Eystan Múla, umframt útróðrarfeløgini í Leirvík, á Skálafirði, í Suðurstreymoy, í Froðbiar Sókn og á Tvøroyri
skipa fyri hesum jólahugnanum. Hon sigur, at tað er ikki so nógv hjá teimum eldru í bygdunum eystan Múla at ganga til, og tí noyðast tey sum oftast til Klaksvíkar, tá nakað er. Hon byrjaði tí at hugsa um
kollvelting í livihátti og møguleikum, og sjálvandi var tann kollvelting størst fyri fólkið Eystan Múla. Katrin Næs segði, at henda leiðin sjálvsagt varð nógv brúkt, eitt nú til postflutning, og postsøgan
Hammer. Um uppihaldið hjá Hans Eileri í Múla hevur havt nakra ávirkan á prædikuna er ikki gott at vita, men tað ljóðaði, at okkurt brotið skuldi skrivast í toftunum í Múla. -Eg valdi ikki at brúka prædikuna
í 1932, men hon doyði 1997. Sum vanligt var hjá gentum tá, fór mamma okkara út at tæna. Hon var í Múla, og har róstu tey henni, hvussu røsk hon var. Og eitt afturat, sum altíð hevði eyðkent hana, er hennara