hevur Jens L. Thomsen eisini víst áhuga í at remiksa eitt lag hjá mær, og tað sigi eg avgjørt ikki nei til, sigur Petur. Meira uppá allar mátar Spurdur, hvat innihaldið á fløguni er, og hvat tekstirnir
hann og hevur haraftrat tær gávurnar at troysta og uppmuntra onnur, ið eru í somu støðu sum hann. - Nei, hann er ikki ein sum bara ynskir at sita heima. Hann vil fegin vera virkin, staðfestir mamman. Dr
tónleikabólki, hoyrdi hann einaferð ommu sína tosa í telefon við eina vinkonu, sum spurdi eftir sær. - Nei, Petur ger einki ordiligt. Hann spælir tónleik, hoyrdi eg ommu mína siga. Tú kanst vera róptur bloyta
hesum? - Tað bar til hjá okkum, men alt tekur tíð, og tað tekur tíð hjá einum samfelag at mennast. Nei, hetta er ikki komið ov seint. Listin hevur tað gott, sigur nærum 94 ára gamli Janus Kamban, innan
gamla. Á tann hátt fáa vit íblástur til endurnýggjan, sigur Eilif Samuelsen. Telda fyri 25.000 krónur Nei, tíðin sum pensionstur fellir ikki long fyri Eilif Samuelsen. Skrivingin er tíðarkrevjandi, og hann
og á nakran hátt kann ímynda sær at klappa mitt í einum sangi, tí hann kanska svingar rímiliga væl. Nei, vit skulu lata blómur til tey, ið standa aftanfyri leikin, um vit altso hava nóg mikið av tyssum.
okkurt hissini orðaskifti millum vælroynd hjún, ið skilja hvørt annað út frá kroppsburði og eygnabráum. Nei, vælsignað! Her kenna næstan øll øll. Og kennir tú ikki tann, tú situr við síðina av, so vilt tú hava
og konuni. - Hann tosaði ongatíð við meg um traktatir, at fáa meg til pinsavin ella niður í karið. Nei tey bæði vóru av allar fittastu fólkum, sigur Valdemar, sum fekk kringluna, sum hekk uttanfyri bakarí’ið
Tórsbyrgi. Tær dámdi ikki at sita hendur í favn. Tann, ið spurdi teg um hjálp, mundi ikki fáa eitt nei. Babba, tú elskaði eisini at gera teg til gjøldur millum okkum, tíni børn. Tú elskaði at vit flentu
Eg havi roykt í 20 ár. Er ikki longu ov seint? Nei! Tey góðu tíðindini eru, at tað er ongantíð ov seint at gevast. Tú skerjir vandan fyri sjúkum, ið standast av tubbaki, næstan alt fyri eitt, tú heldur
