eisini, at Aki Olsen sýndi, hví hann má roknast sum vandamesti føroyski álopsleikarin. Tað tóktist at gera tað sama, hvat mótstøðumenninir gjørdu, til tess at forða fyri skotum frá hansara síðu. Úr so at siga
viðførið gjøgnumlýst. Tað vitjaðu umleið 30.000 fólk í Centrinum hvønn dag, so trygdarfólkið hevði úr at gera. Sum flest minnast, so settu arabiskir terroristar ein bil fult lastaðan av dynamitti í parkering
teir Heider er ímóti, men tey mugu hava teir her, tí teir átaka sær tey arbeiði, sum onnur ikki vilja gera. Idealistur og vinnumaður Hóast Sámal Bláhmar er mest kendur frá bildekkum og bussinum Toru, so er
bólkinum Tarta. - Í grundini var tað tónleikurin hjá Afzelius, sum inspireraði meg til at fara undir at gera tónleik sjálvur. Jóannes Jakobsen takkaði Afzelius fyri inspiratiónina, tá hann brúkti tveir af sangunum
Meinhard Bjartalíð. Sum prestur skal Meinhard Bjartalíð eisini prædika, tá deyðin ger um seg, og tað gera hann altíð við somu útgangsstøðuni. ? Eg tosi altíð út frá Páskamorgni, tí tað er yvirskotið, eg sum
mentamálastýrið. "Nú mást tú hjálpa okkum, Kristin !" Vit høvdu tørv á tí og tí og tí. Jú, hann skuldi gera sítt besta - og haðani kom hjálpin. Ikki bert fann hann okkum teir tónleikarar, vit høvdu tørv á,
3. Hesi vága tað, vit onnur syngja um hvønn sunnudag, gráa yrkadagin fáa tey ein halgidóm í lag. Gera hesa fold, vit kalla eina neyðars sorgarverð, til ta summarbreyt, ið beint til stjørnuportrið fagra
ttirnir skuldu umfata aktivitetir, so sum tekning, skriving, sang, fimleik, evning, innsavnan, gera kort og fara útferðir (2). Við hesum nýggja rákinum, sum eisini kom til Danmarkar um aldarskiftið
ikki spæli dagin eftir, sigur Atli. Aftursvarið er hart og kontant. Hann er deyður og tú kanst ikki gera nakað, er svarið í hinum endanum. Brian Kerr vil ikki hoyra talan um, at Atli ikki spælir. Nakað [...] tað ikki til. Hinvegin, so fær Atli innlit í bretska mentalitetin. – Spælararnir ganga høgt upp í at gera »pranks«. Eina dag skuldi ein spælari lata seg í hosurnar, tá hevði ein annars leikari skitið í hosuna
kúgv, hønur, dunnur og gæs, so her manglaði einki. Fyri at fortjena eitt sindur ekstra plagdi omma at gera bróstsukur og slikkipinnar, sum vórðu seldir til fólk. Fólk vóru ikki so forvand við góðgæti sum [...] beiggi Heðin Brú. Greiðirnar, hann hevði bestilt, vóru slett ikki komnar til tíðina. “Hvat skal eg gera við sovorðin fólk?” spurdi hann. “Skjótt tey,” sigi eg uttan at hugsa um tað. Men hann skilti glósina