eitt tungt hoyggj at fáa tey røttu nøvnini á myndirnar, og eg vóni, at tey eru bein. Tað hevur fløvað meg um hjartað at merkja tann stóra áhuga, ið fólk hava víst hesum tiltaki, sigur Erling Poulsen at enda

ar hugsa fyri sær, nú tað stendur á sum ongatíð fyrr, at yvirliva vinnuliga í Føroyum. Men eg fái meg kortini ikki inntil víðari at trúgva, at tað er við vilja at henda játtanin er gloymd, men at hetta

Jarnskor, var høgri vongverji, og hann helt sjálvur, at tað hevði gingið væl: ? Allan Simonsen spurdi meg, um eg kundi spæla í høgra borði, og eg svaraði, at um hann helt, at eg skuldi spæla har, so gjørdi

iva galdandi fyri allar, sum eru við, at teir miðja eftir at koma á liðið. Allan Simonsen segði við meg, at hann helt, at tað hevði gingið so mikið væl hjá mær, tá eg kom inn í báðum dystunum ímóti Kekkia [...] sjálvur, at tað gekk? ? Tað var sera strevið. Magni Jarnskor og eg skuldu tetta í høgru síðu. Eg iðri meg um, at eg akkurát var ov seinur at blokera innleggið, sum hevði síðsta málið við sær, men sum heild

óneyðugt hjá løntakarafeløgum og einstaklingum at gera egnar eftirlønarskipanir. Harra formaður! Lat meg enda við at siga nøkur orð um búskaparligu støðuna og búskaparligu gongdina í samfelagnum. Í sambandi

var talan um eina danska fyritøku! -Hetta er undan míni tíð í fyritøkuni, og eg kann tí ikki úttala meg um tað. Eg eri vaksin upp við fríari kapping og haldi, at hon er best fyri okkum øll. Tí trúgvi eg

heiminum, har ein upplivir, at kortini verða hildin tættari til kroppin enn júst í oljuvinnuni. Men lat meg undirstrika, at tað verður ikki Mærsk Contactors, sum kemur at søkja um nakað í Føroyum. Hetta verður

Eg setti meg spentan framman fyri skermin hvørt mikukvøld fylgjandi, tí tríggjar tær fyrstu vórðu sendar mikukvøld, men har kom einki. Eg fór so at hyggja í skránna, um sendingin var flutt til annað kvøld

kjans. »Eg varð biðin um at hjálpa monnum við ymiskum, sum var heilt úr vón og viti. Og tá eg so bar meg undan, gjørdust teir firtnir.« Tryggvi Johansen sigur, at tað er rættiliga trupult sum alment settur

viðurskiftir hann kundi hugsa sær at havt á munni: »M.a. spurningurin um meg sjálvan sum skald. Harragud William, nú hevur tú kent meg í 37 ár (rødd sum Tom) og kortini er tað ikki fyrr enn stutt síðani riva [...] havi eg lisið tí tað var skylda mín, lestursins vegna (Corneille), men annað hevur av sonnum glett meg, ikki minst Voltaire og Anatole France«. Í einari samrøðu við Bjarne Nielsen Brovst meira enn hálvtrýss [...] útróðrarblóð í mær, at eg ikki gjarna liggi ein dag av mær, tá líkindi annars eru tolulig. (...) Tú skilir meg altso, síggi eg av øllum brøgdum: at tað ikki einans er eina søgu eg vil skriva, ikki heldur einans