Suðuroynni. Tingmaðurin sigur, at tað er ikki so avgerandi, hvat í Suðuroynni útgerðarhavnin liggur. Her eru møguleikar bæði á Drelnesi og í Vági. Hann vísir á, at kommunan í Vági hevur longu tøkt eitt stórt

Neystabø hóttanarskriv, tá ið hann nú sigur, at tað er óvist, hvønn leiklut, hann hevur í málinum, tí her var ikki talan um eitt lógfrøðiligt mál? spyrja keldur, sum standa málinum nær. Sjálvur hevur løgmaður

Grønlandi. Men í Føroyum situr løgreglan framvegis við borðið, tá kærur um politiið skulu viðgerðast. Her er skipanin við eini sonevndari lokalnevnd framvegis galdandi. Lokalnevndin ger ongar kanningar sjálv

eg sleppi á føtur aftur, og hon styðjar meg upp í køkin. Fær mær ein stól og skeinkir drekka. Og her siti eg so, henda ólukku leygardag, við lýsingunum í hondini, tí tær fekk eg við mær. Kveiti leysliga

tikið eru viðmerkingarnar til ella fortreytirnar fyri hesum valinum ikki nóg væl lýstar. Men altso her og nú eru 60% føroyingar, sum vilja hava eina ríkisrættarliga loysn, ið liggur innan fyri ríkisfelagsskapin

spyrja, hvat feilar okkum føroyingum? Eru vit veruliga so býtt, at vit halda, at alt, sum verður gjørt her, er so avbera gott, at ikki ein fingur kann setast á nakað sum helst? Er tað veruliga so, at vit ikki

landsstýrismaðurin sigur beinleiðis ósatt, og hon ger tað fullt medvitað. Tað er bert ein persónur her í landinum, sum hevur ábyrgdina av, at pensiónirnar ikki komu út fyri jól, og tað er Helena Dam á Neystabø

TrendShowinum, fara vit at síggja, hvussu mótin verður inn í komandi øld. Luttakandi handlarnir fara her at sýna fram, hvussu tey ímynda sær, at vit fara at ganga ílætin komandi ár. Ivaleyst man hesin parturin

hóast lyfti vóru givin um, at tingið skuldi vera tikið í álvara - fyri einaferð skuld. Ein anlegslóg her og ein projektjáttan har skulu so kortini á borðið so ella so, og tá er sjálvandi møguleikin fyri at

tryggjað í Føroyum og av tí at reiðaríið eisini er í Føroyum, verður sjóforhoyri eftir øllum at døma her. Bangnir fyri dálking Halgafelli var júst farið aftur í sigling nú tað sakk, og hevði tískil nógva