standa væl, er tað ikki ókent, at teir fara á glið á teimum heitu dekkunum, so tað eiga bilførarar at ansa eftir.
túsundatali í stovunum kring landið, og nógvastaðni eru tey pyntað við stearinljósum. Men tað ræður um, at ansa sera væl eftir, tí skuldi tað hent, at eldur kemir í eitt jólatræ, er tað so øgiliga skjótt, at tað
Roknast kann við hálku í kvøld, so tað ræður um at ansa sær, um ein ætlar sær við bili í kvøld ella í nátt. Landsverk sigur soleiðis um koyrilíkindini: Dalavegur til Viðareiðis - kl. 21:47 Roknast kann
eru íbundin. Og so er tað smærri børn, sum skulu sita á pútu. Men tá er tað eisini týdningarmikið at ansa eftir, at selin liggur, sum hann skal. Teir kunnu ofta stillast upp og niður, so selin passar til
hjálpa fleiri bátum, sum vóru fastir í ísinum. Grønlands Politi hevur eisini heitt á siglandi um at ansa væl eftir, nú umstøðurnar kring Nuuk eru serstakar.
ella ommur og abbar koma við børnunum á stovn, eru børn bráðlynt, og hetta lyndið ger, at vit mugu ansa serliga væl eftir teimum. Tað sigur Morten Hust, dagstovnaleiðari í Vestmanna, sum fegnast um, at
víðgongdu á jøvnum menniskjaligum føti og finna skilagóðar loysnir. At vit sum siviliserað menniskju skulu ansa eftir ikki at gera støðuna verri – ikki ganga hesum fólkum ov nær við at krevja ein siðiligan og [...] ”umsorgan” fyri ein av høvuðsorsøkunum til tilstandin í Europa í dag – tí við at avmarkað tjakið og ansa eftir at vit ikki ganga hesum fremmandu ov nær – ja so hava hugsanir og meiningar um atburðin hjá
vera so lágt sum gjørligt, so at billyktirnar raka tey. Tey eiga at vera sjónlig frá øllum síðum. Ansa eftir, at taskur, turriklæði og líkandi ikki koma fyri endurskinini. Um tað er nógvur tekstur á e [...] best at hava eitt endurskin hangandi á hvørjari síðu. Tú kanst til dømis festa tey í jakkalumman, men ansa eftir, at tey ikki festa seg í jakkan og tí ikki síggjast. Endurskin á buksunum eru ein góð loysn
kann gera fyri at ansa eftir og betra um sína sálarligu heilsu, sigur Monika Mohr, verkætlanarleiðari í ABC fyri sálarliga heilsu í Fólkaheilsuráðnum. - Tey ungu læra, hvussu tey kunnu ansa eftir síni egnu
júst hevði verið á staðnum. – Eg ringdi til Hans Christian at siga honum um støðuna, og at biðja hann ansa sær. Tá hevði hann longu hoyrt tíðindini, greiðir hon frá. Hon heldur, at hóast tað í fleiri ártíggju [...] ártíggju hava verið bandar á Nørrebrúgv, so tykjast fólk taka hetta bandakríggið í størri álvara, og ansa sær serliga væl á gøtunum um dagarnar. – Tað er óhugnaligt, tá tað rakar ósek menniskju, ið als onki