sigi eg ikki bara, tí tú var mín verdóttir. Tú var altíð so hjálpsom, líkamikið hvat var, tók tú eina hond í. Tú og Leif vóru ofta og vitjaðu í Mammulág, í kjallaranum hjá Karinu og Suna, har høvdu tit mangar
á vøllin, har serliga tann fyrri nevndi gjørdi um seg og skeyt nøkur sera avgerandi mál frá egnari hond. Dysturin var hart spældur og javnan fekk onkur eitt slag ella eina fleingju. Andrias Nielsen var
vóru komin upp at skeldast, og at hon sló hann á nøsina, og tá hevði hann sligið hana við flatari hond einaferð, fyri at fáa hana burtur frá sær. Hann greiddi eisini frá, at hann hevði tað fyri, at bróta
og tí er tað gott, at vit hava havt ein góðan urtagarð, har tey kunnu spæla. Børnini eru í góðum hondum, tí eg gangi heima og ansa eftir teimum, og fylgi teimum í skúla. Og eg eri eisini uppá pláss
eina á pallli, men kanska hann tó fær vitjan av onkrum tónleikara, ið kemur at geva eina hjálpandi hond.
Einasta hann dugdi, var eitt ørindi, og tað mutlaði hann fyri seg sjálvan: “Vit skulu taka lúður í hond og blása hart í horn.”
løgtinginum fyri lendingar og slíkt. Tað var alt klettur út undir Hjalla, og alt skuldi borast við hond. Tað vóru tveir sum sleggjaðu og ein helt borinum. Tað var einki maskinarí. Jampan, Jákup Andreas
hann heldur, at hóast hon er nýggj í politikki, hevur hon leitt nevndararbeiðið við ógvuliga hepnari hond. Eftirmeting Bergtóra Høgnadóttir Joensen, forkvinna fyri Tjóðveldinum á Løgtingi, hevur heldur onga
gongdini. Men samstundis halda tey ikki tað kann vera rætt, at bara tey foreldur, sum berjast við hond og fót, fáa neyðugu kunningina um hvat ber til og ikki. - Eg kann ikki ímynda mær, hvussu tað hevði
eg honum fyri. Eg kann vissa Javnaðarflokkin um eitt. Tað er, at vit í tjóðskaparrørsluni fara við hond og fót at forða fyri, at tit og aðrir sleppa at avreiða tey føroysku tjóðarrættindini fyri lítið og
