sum skulu verða okkara stóra búskaparliga bjarging. Bygnaðarbroytingar, privatisering, liberalisering og rationalisering. Sigur samgongan ikki at alheimgerðin ella globalis-eringin er okkara stóri møguleika [...] lítið land koma vit altið at hava sama trupulleikan sum tey smáu altíð hava ímóti teimum stóru. Stóri politiski spurningurin í Føroyum nú og framyvir er og verður hvussu vit best verja okkum og okkara sa [...] átta vikurnar hava sáttmálasettir lærarar verið í verkfalli fyri at tryggja sær sjálvum og børnum okkara góðar arbeiðsumstøður. Við stórum meiriluta vrakaðu lærarar semingsuppskotið, og var hetta ein sigur

tí har eru amboð, sum kunnu greina og skriva – nakað, sum okkara lítla uttanríkisdeild ikki kann.« Tú hugsar ikki, at tað er betur at savna okkara tilfeingi í felagsskapinum, heldur enn at býta okkum í tríggjar [...] verður tað eitt sjálvstøðugt Grønland. Tað vil siga, at vit eru eitt fullveldi við fullari ábyrgd av okkara uttanríkispolitikki. Vit hava kanska felags verjupolitikk í onkari samgongu við Føroyar og Danmark [...] felags kongshúsi. Tað ger mær ikki so nógv, hvat tað verður. Tað, sum hevur størstan týdning er, at okkara íbúgvar hava fullan suverenitet yvir egnum landi.« Millum ES og USA Hvussu við ES, sum spælir stóran

í einum myrkuri fram til okkara tíð, skal nú hálovast av einari neo-nationalistiskari mentanarelitu, har hesi rópa sum stungnir grísar um at "kongosangur" er partur av "okkara" føroysku nútíðarmentan. [...] gamaní USA hevur verið, og er, herviligt kolonialistiskt land, men lond handan gamla jarntjaldið vóru nógv verri. Tað, sum vit í dag kunnu sakna í okkara tíð, sum tey høvdu á Framanum, var andi og idealir, [...] "Tað, sum vit í dag kunnu sakna í okkara tíð, sum tey høvdu á Framanum, var andi og idealir, sum sett saman við móti og intellektuellum flogi, er slíkt, sum skapar og broytir tíðarrák. At vit kundu fingið

num gráta okkara søltu tár. Frá avvísing til hvussu skal eg bera meg at? Mín tulking ber ikki brá av folklorisering og setir ikki at hálova hesum, at vit eru fjarskotin, at vinnuvegir okkara eru alt ov [...] at dagføra okkara norðurlendska samstarv, eiga vit at royna at svara spurninginum um, hvat er »typiskt føroyskt« - áðrenn vit fara til nýggju Norðuratlandsbryggjuna at sýna fram mentan okkara og útnorð [...] hesum frá sær, og at venda tí bakið. Neyðugt er, at vit læra okkum at síggja realistiskt at støðu okkara, har fávitskut og lítilsverd hálovan av øllum serføroyskum støðgar og vit tora at seta spurningar

verandi í Kanada, og hava vit havt frásagnir frá fleirri teirra. Hesir hava verið góð umboð fyri okkara land eins og Ove Carlsen og hansara familja hava verið tað. Vit takka tey fyri vitjanina og prátið. [...] umborð. Men komnir hálva leið fáa teir maktarloysi og setast at gráta, meðan báturin rak aftur til lands. Johan og Ove høvdu tónleikin til felags, og teir spældu saman millum annað í hornorkestrinum hjá

hvør ið eigur tær nógvu hepnu hendingarnar, sum eru farnar fram í einum valdømi, og hava ført okkara land so langt framá? Tær eiga Føroyar, sum eru eitt av bestu samfeløgunum í heiminum, heiðurin av í

ikki er føroysk, sum skal fyrisitast sum so, hitt er, at ein útlendingalóg er gjørd fyri at verja okkara land og fyri at fáa fatur á fólki, tá vit hava brúk fyri tí. Ikki er komið longur Høgni Hoydal og eg

sjálvandi treytað av, at landskassain sum dekkar tær útreiðslur, sum standast av at røkka útjaðaranum. Okkara land er soleiðis háttað, at tað er tann størri parturin av Føroyum, sum kemur undir heitið »útjaðari«

varðveitir sín sterka nólsoyar samleika, ið gevur mentanarligt margfeldni og er við til ríka land okkara. á Ovastevnu [...] hansara. Sum barn á Velbastað minnist eg serliga 4 nøvn úr Nólsoy, sum ofta vórðu havd á lofti í heimi okkara; tey vóru: Niels á Botni, kendi fuglaútstapparin, ið var navnframur langt út í heim fyri sín nát [...] ið tey kastaðu nót í Nólsoy. Jú, óivað hevur hennara íkast verið ein góð barlast hjá tjóðarhetju okkara, Nólsoyar Pálli. Í mínum uppvøkstri hoyrdi eg somuleiðis um fleiri dansiferðir hvør hjá øðrum; n

boðskapur um ein betri heim. Kjølfesti Kristindómurin hevur í øldir sett sítt sermerkta árin á land og fólk okkara. Í ymiskum sporum og slóðum, men tó eyðsæddar. (Jú, rætt hevur tú, mín tolni lesari, árinið [...] av grammofonplátum í landinum. Merkiligt at slíkir undangongumenn ikki finnast sannari lýstir í okkara heimligu bókmentum. Har eru tílík álvarsfólk í átrúðnaðarmálum, bæði menn og kvinnur, aloftast avmarkað [...] my Lord ?" Leiðir og mørk tónleikans tykjast eisini ótømandi, og funnið varð í tøkum tíma fram til okkara klettar. Tað var eisini ein framúrskarandi løta fyri ein føroying og fyri landið alt, táið Sunnleif