ljóðførini hjá skotska bólkinum rigga sera væl. Her er nevniliga talan um listagreinir, ið ferðast hond í hond, og sum eisini er so alneyðugt, um fólkatónleikur skal hava ta kraft og dygd, skal long livitíð

bangnir fyri at allir endaðu í kjallaranum, og uttanfyri skúlan lógu kommunumenn á knæ og boraðu við hond stendur í helluna, so at tey kundu spæla flogbólt. Netið hevði Bjarni sjálvur keypt og tikið við til [...] í hálvt við at mála, smíða ella okkurt annað, er Bjarni góður at heita á og veita eina hjálpandi hond, tí at hegnismaður er hann. Mamman í Hvalba kendi eisini fløvan av hjálpsemi hansara. Hvørja feriu

Slavin klæði, elligomul gólvteppi, skitin seingjarklæði og so framvegis - luktur og bakteriur ganga hond í hond. Og klútar við olju ella ótættir dunkar við eldfimum veskum eru brandfellir, sum kunnu tendra av

forkláraðu; "Vit eru ikki bara cool, vit eru saman hvar enn vit fara. Onkuntíð næsta ár fara vit hond í hond niður til Danmarkar at elskast á einum tónleika háskúla". Í bólkinum eru: Ði - Sang og plastic

seta kós móti vrakinum, har lúgvaðu sjómenninir vóru umborð. Øll vistu, at Lars Kruse við fastari hond helt um stýrisvøl og at harraboð hansara beinanvegin vórðu fylgd av monnunum við árarnar og teimum [...] sorgarbundin um at eg ikki hevði upplivað at hitt hetta vituga og vinarliga eygnabrá. Á veðurbardu høgru hond hansara var navn hansara tatoverað og longri uppi Frelsarin á krossinum saman við orðunum: "Trúgv

gjøgnum hesa stóru sorg. Friður veri við minninum um Behnam. So legg tú allan trega í Harrans sterku hond. Lat trúgv og vón teg gleða, um tíðin sýnist vond. Tað er ei tú, ið veldur, ei tú, ið tekur ráð. Guð

Umskiftiligar tíðir krevja sítt Sum talvan yvir gongdina hjá bilasølunum vísir, so skal ein góð hond til at stýra, tá búskaparlig bakkast koma, sum tey Føroyar stóðu í árini 2008 og 2009. Av teimum

borið til at krevja limagjald, men hetta hevur samstundis verið nakað, sum feløgini sjálvi hava tikið hond um. Smáu lokalu forholdini hava jú verið so, at fólkini í nevndini helst vistu, um onkur ikki hevði

havt tíð at hugsa um, hvat hann ger, sigur Janus í Stórustovu. - Tá vit sótu og skrivaðu brøv við hond og síðani skuldu senda tey við postinum, fingu vit ofta tíð at kólna, áðrenn brævið bleiv sent og

at svara nøkurlunda til tað, sum kommunan megnar at framleiða eftir einum ári, tá tað gongst væl í hond. Við eini íløguætlan upp á 163,5 mió kr er sambært fíggjarætlanini neyðugt at læna 41,5 milliónir