ðini fyri krabbamein í tarmi. Eg havi tosað við fleiri av starvsfeløgunum sum arbeiddu tætt saman vid Eivindi. Fleiri komu langvegis til jarðarferðina og enn fleiri høvdu komið um gjørligt. Allir eru á [...] eksotiskar ferðir og upplivingar fyri familjuna. Serliga ynskti Eivindur at nýta mest møguliga tíð saman vid børnunum og luttaka í teirra menning. Harrin styrki tykkum sum eftir sita. Hvíl í friði góði Eivind
tína familju ? børn, abbabørn og svigarbørn aftur, sum tú ikki hevði sæð í so langa tíð - og tú segði vid meg: ?Eg komi aftur í november til føðingardagin hjá Casper ? tað havi eg lovað og tað ætli eg mær
tosað, grinið og grátið, og tað at kunna verða hjá tær, eru vit bara so takksom fyri. Vit hava teg vid okkum hvønn dag og títt minni vil altíð sita djúpt í okkum. Tíðin í heyst var ein trupul tíð, tá seyðurin [...] passaðu upp á hvønn annan. Tú og willibeiggi høvdu nakað heilt serligt saman, og var hann nakað so góður vid teg og hugsaði altíð um teg og var tær ein stór hjálp. Vit eru stolt av tær og alt tað tú megnar – [...] heilt serlig, og mamma tú ert fantastisk. Góða Beinta. Takk fyri alt tú vart fyri willabeiggja – saman vid tær hevði hann tað gott og at uppliva tykkum saman ígjøgnum sjúkraleguna - kærleikin og tað at passa
trilla oman eftir kinnunum, tá eg hugsi um teg. Men tú hevur eitt stórt pláss í mínum hjarta, fult vid góðum og ríkum minnum. Eg minnist ofta aftur á, hvussu deiligt tað var, tá eg var lítil og helt vikuskifti
altið verið raskur, tosar nógv um brøðurnar, Hegga og Lundahl Augustinussen. Hann arbeiddi og sigldi vid Roc Amadour, sum Augustinussen brøðirnir áttu tá. Og eg má siga, at hann er ein mega fittur og góður
hjálpandi hond, so var hon klár. Eg búði niðri i Danmark tá ið Martha gjørdist sjúk. Eg var saman vid henni og Egili tá ið tey vóru niðri. Tað fyrsta ein legði til merkis, var hvussu sterk Martha var. [...] við gleðiboðum og sorgarboðum, men hóast hetta var trúgv hennara sterk. Øll kendu Marthu og vóru góð vid hana. Hetta kom til sjóndar tá ið boðini bórust týsdagin at Martha var farin, tá hvør bátur, ið lá
tíni kæru vóru rundan um teg, tad var eitt gott farvæl. Vit fingu at síggja hvussu tú fórt herfrá vid einum smíli um varrarnar og pínan fór. Vit sum sita eftir, vita gott at tú ynskti at verða hjá okkum [...] ein dagin skuldu vit í føðingardag og sum vanligt var eg tann sísta út í bilin, seti meg inn í bilin vid tveimum lagkøkum, so sigur ein av gentunum ”mamma umskylda, men eg havi gloymt at sløkkja vatnið í [...] flenna ”apríl, apríl mamma”, soleiðis var tað so mangaferð og ongantíð uppdagaði eg at tit spældu bytt vid meg. Takk fyri alt mín skattur, tú ert saknaður og æra verði títt minnið. ---- Kona tín
lagt stille og vi to sammen med din far blev sat ud i redningsbåden. Brandur Sigmundarson trawlede videre og den anden trawler kom over til os og tog din far med sig. Derefter lå vi mutters alene på det [...] børnebørn, din mor og dine søskende. Jeg har kun et ønske til dem, og det er, at det lykkes dem at komme videre bedst muligt, men jeg ved, det bliver svært. Hvil i fred kære Pauli. ------- Vennen din Josvein Michelsen
var tann vakrasti urtagarðurin – eitt lithav av blómum, rósutrøum og smølum gøtum, ið vóru klæddar vid ævintýrkendum skeljum og steinum. Tá mann opnaði tykkara grind steig fóturin á reydar og gular flisar
tín góða vin, hundin, við í fylgi. Á túri okkara á Vágfelli, seinast eg var heima, hugtókst tú meg vid tí samarbeiði, sum tú og hundurin høvdu. Eftir tínum boðum rak hundurin seyðin, júst so sum tú hevði