barnagørðum. Ein orsøk til, at tað ikki vórðu bygd so nógv sethús í ár, kann vera tí, at tað hevur verið trot á grundøkjum, í øllum førum her í Havnini. Men nú stykkja teir út, so næsta ár sær kanska ikki púra
vaknaður av bókini »Gulag og glemsel«. Onkur søgubrot Ígjøgnum seinastu mongu árini hevur ikki verið trot á røddum úr kommunismunnar drúgvføru ræðuleikum við sovjetiskum rættargongdum, loyniløgregluni KGB
teimum eysturevropeisku londunum er avmarkað hvat londini eru før fyri at eiga og tað er eisini stórt trot á nóg væl útbúnum fólki. Støðan hjá okkum er heilt ein onnur, og nú vit tosa um rák uttan úr heimi
minus á kontuni, áðrenn mánaðin er blivin gamalur. – Tá má eg so tosa við bankan um at fáa loyvt trot, so at eg klári at keypa inn. Tað er ikki óvanligt, men tey eru fitt. Tað plagar at ganga, smílist [...] av at fara kortini, hóast eingir pengar eru. Tí tey vilja so gjarna. Men tá risikeri eg at koma í trot. Klæðir plagar hon at biðja skilfólk og vinir keypa, tá ið børnini hava føðingardag. Ella tá ið onkur
sigast, at her í Føroyum, er bruttotjóðarinntøkan umleið 230.000 kr. um árið pr. íbúgva. Eitt lív við trot og svongd er sostatt veruleikin hjá milliónum. Tí er fátækradømi ein av størstu avbjóðingunum á m
uppgávunum hjá Læknafelagnum er at síggja til, at læknar verða útvegaðir til landið, og at siga frá, um trot er á læknum. Og tað er júst í hesum ørindum formaðurin í Læknafelagnum, Sølvi Winther Olsen, varskógvar
?Tað hevur verið sagt, at tað ber væl til at spara hjá tí almenna, tí tað privata vinnulívi hevur trot á arbeiðsmegi? ?Ja, tað er ein spurningur, sum politikarar mugu greiða nærri frá. Er ætlanin at leggja
verða útbúgvin innan hesi fak. Og fyrradagin fingu vit staðfest í stórari kanning, at tað er risastórt trot á arbeiðsmegi innan øll hesi fak. Vanliga hevur stórur eftirspurningur og lítið útboð ta avleiðing
húsagangirnir at gera um seg. Sum eitt korthús rapaði øll tann fíggjarliga skipanin, landskassin kom í trot, fólk fluttu, og Sjóvinnubankin og Føroya Banki fóru báðir á húsagang, men vórðu bjargaðir og lagdir
Björn Afzelius, sum í einum av seinastu sangum sínum deyðamerktur syngur: Du vet att jag aldrig har trott på nån Gud, men ibland går jag in i Hans hus, så när skymningen faller i morgon, så går jag i kyrkan