Foundlands, Kanada ella Grønlands køldu, stormbardu strendur, at fiska sama slag fisk sum tann, ið svimur millum okkara egnu oyggjar. Myndin skal ikki pressast, men tað sama ger seg óiva mangan galdandi
12 fjórðingum norðanfyri, og við maganum fullan av alifóðuri. Frá Noreg verður sagt frá at seiður svimur millum alibrúk og sæst allar staðir fullir av fóðuri. Afturat at fiskur á firðunum er blivin vánaligur
ur. Hetta er uttan iva eina gransking vert. Sjálvandi veit eg, at trupult er at meta um tað, sum svimur í sjónum. Og sum Íslendingurin segði á sinni: “Tað tykist mær løgið, at fiskifrøðingar skullu vita
nógvar góðar løtur, sigur Johan Samuelsen, sum í dag fer í Svimjihøllina næstan hvønn dag, har hann svimur 1000 metrar og ger likamsvenjingar í vatninum, sum hava stóran likamligan týdning og gevur honum
fullan bát, ella meira enn fullan kann eisini sigast. Nú verður havið so sprenfult av fiski, sum svimur omaná sjónum. Veðrið var gott, tað var vist sólin, sum lokkaði fiskin upp. Eg stóð í forskutinum
92 - 50 - til dagin vit tosaðu saman. Hetta gevur tilsaman 556 km ella góðar 300 fjórðingar. Hann svimur fýra dagar um vikuna í 11 mánaðir. Svimjihylur er afurlatin ein mánað á jólun, so tá er einki. Aldurin
fleiri ítriv at taka til, eitt nú spæla golf um veturin - um summarið dyrkar bóndin bøin - og hann svimur tríggjar ferðir um vikuna, hevur bát og stóran urtagarð, eins og hann syngur í kóri. Hvat heldur
í dag millum teir, ið halda seg eiga onkarætt til alt ríkdømi landsins, og tey ,sum meta tað, sum svimur í havinum sum fólksins ogn. Tá eins og nú verða tey, sum hugsa um felagsskap og fólksins ogn ofta
svíkur onkursvegna. Kom at hugsa um yrkingina “Hjarta í sýrubað” hjá Sigri M. Gaini: Hjarta mítt svimur í sýru eg fái ikki anda Høvd mítt er eitt kuldaskáp heili mín liggur í dvala Bein míni fáa ikki steðgað
at støðan er greið, vit siga bara eitt kortanei, frá avgerð vit nú ikki springa. Tann fiskur, sum svimur um grynnur og mið, skal nú fyri trolarum hava frið, og fiskurin nørist í hvørjum. Tá trolari hvør
