ella vegg) og bakgrundsóljóð frá føstum installatiónum (t.d. køliskáp, vatnrørsskipanir, ventlatión, o.s.fr.), har eftirklangstíðin spælir ein stóran leiklut, hvussu belastandi hetta óljóðið er. Tað er vísundaliga

próvtøkan snúi seg bæði um tað bókliga og tað praktiska, t.e. sigling við seglum, mann yvir borð royndir o.s.fr. Og burtur sæð frá tí, at veðrið var um at forkoma royndini (í minna lagi av vindi) gekk bara væl

ílatin. Allir gubb­arnir og gummurnar góvu eina krónu til prestin, nakað til klokkaran og deknin o.s.fr. Aftaná, at alt var liðugt vóru vit verandi eftir fyri at síggja kirkjuna, sum er ógvuliga vøkur

heim og berjast fyri Føroyum og sum fáa ein dialog í lag við politikarar úr Ruslandi, USA, EU, Nato osfr. Hvussu gongur? Ájú, men klokkurnar ringja – fyri hvørjum spyr tú – tær ringja fyri okkara Tjóð !

og skil, men líka so nógv á rossahandlar. - Fáa vit hetta ígjøgnum, so skulu tit fáa hatta ígjøgnum osfr. Eitt annað mál er um Ítróttarsambandið fyri Brekað, ÍSB, sum hevur fingið nei til 100.000 krónur

reglunum, sum eru galdandi innan altjóða vísund og millum annað útbúgva okkum sum granskarar á PhD-støði osfr. Tey fýra nevna fleiri enn tíggju áhugaverd øki sum granskast kann í í Føroyum. Tey fevna um alt frá

longu er hent á oljuøkinum, t.d. umhvørviskanningum, granskingarætlanum, útbúgvingum, vinnumenning o.s.fr. Í øðrum londum verður ætlað um ókendu kolvetnisnøgdirnar ? t.e. nøgdir, ið ikki eru staðfestar við

arbeiddu sum í dýrastu neyð móti at móðurmálið skuldi vinna frama í skúla, kirkju, á tingi, sum rættarmál osfr. Niðurlagið var, at vit fóru ongantíð at vera før fyri ella fáa ráð til at fáa føriskar skúlabøkur

beint aftanfyri meg mintust aftur á fyrsta dagin í skúlanum, løturnar í ánni norðan fyri Toppigarðin o.s.fr. Jú, sanniliga var hetta ikki bara ein føðingardagur, men eisini løta, ið gav fólki góðar umstøður

fruktum, við einum sløg av róma omaná. ? Tað vanliga er at hava sirupskøkur, kleynir og vanilljukransar o.s.fr. afturvið kaffinum, og tað er eisini í lagi, men her er nógv feitt í, og tað skulu fólk ikki eta