Nógvar vanlukkur Tað hendu ótrúliga nógvar vanlukkur í Dímun. Tað eru ikki færri enn 23, sum eru deyð av vanlukku, meðan okkara ætt hevur verið í Dímun. Ein vanlukka á landi var, tá ið Rudolf Jensen prestur
honum fór niður aftaná kríggið. Hann átti fýra børn, tvey av hvørjum slag. Foreldrini hjá honum vóru deyð undir krígnum. Hann segði, at hann tímdi ikki at fara niður aftur, nú foreldrini vóru burtur. Hann
Dia hevði ringa sjóeydnu. Tað komst av eini ferð, tá ið hann hevði verið í grind. Stór grind var deyð í Miðvági (540 hvalir) Ólavsøkudag 1895. Teir høvdu verið sjey mans har vesturi við einum áttamannafari
politiska virksemi. Sjálv var Sigrid fødd í Føroyum, men fór haðani 6 ára gomul. Mamma hennara var deyð, tá ið hon var ársgomul. Pápin var giftur aftur við danskari konu, so hon mann hava búð hjá henni
meira deyður enn livandi. Ein annar var við báti í læknaørindum, sum kollsigldi. Hann varð við neyð og deyð bjargaður av manningini á bátinum. Lise minnist ommuna greiða frá, at eina ferð var John farin eini
eldri maður við tveimum ella trimum abbabørnum á veg um fjallið, tá ið veðrið brast á. Tey vóru funnin deyð, tá ið farið varð at leita morgunin eftir. Í Vágum vóru nøkur fólk farin til gongu millum Sørvág og
kirkjugarðinum, her øll okkara slekt liggur begrivin. Vit eru umgird av deyða og vit sita og hugsa um deyðan. Mamma, eg og kona mín Poula sita í Hoyriksstovustólinum sum vanligt og stólurin beint framman
ikki so langt millum báðar systrarnar. Tær kundu tí síggjast javnan. Nú eru bæði systirin og maðurin deyð. Ásla letur sera væl at, hvussu gott hon hevur havt tað í Onglandi. Hon var sera væl móttikin av
tann rætta leiðin. Føroyskt hevur fingið nakað av ávirkan uttaneftir – tað fáa øll mál, sum ikki eru deyð. Fakorðini (sum nú skulu eita yrkorð), eru ein partur av sjálvum fakinum og mugu og kunnu tí ikki
føroyska fólkið hevur síni deyðu at minnast, minnir hann á – og lutfalsliga hava føroyingar helst fleiri deyð at minnast enn nøkur onnur tjóð. Friður eftir kríggj og útlegd Sum heild metir Jákup Reinert Hansen
