leygardag til djórini Men hvussu fær ein maður, sum ferðast land og ríki runt sum sølumaður, tíð til at ansa øllum djórunum. Krevur tað ikki ótrúliga nógva tíð? - Jú, tað ger tað sjálvsagt. Vanligar dagar gevi

upplýsa, hvørji fólkini eru, sum royna at stýra chatrúminum, teir sokallaðu OP?arnir. Tað eru tey, sum ansa eftir, at farið ikki verður út um mark, og tey hava møguleikan til at tveita fólk á dyr, um tað nú

hetta tí at oljufeløgini fyrst skuldu fyrst kunna draga frá hallið tey høvdu arbeitt upp. Vit mugu ansa væl eftir, hvør avgjaldspolitikkurin verður. Sjálvandi vildi tað verið best, um vit byrjaðu at fáa

gera tað meira attraktivt at starvast í fiskivinnuni. Hann helt, at vit eiga at geva hesum gætur og ansa eitt sindur eftir. Annars helt hann, at vit kanska í ov stóran mun ímynda okkum ein útvikling her

vent upp og niður upp á lív hansara. <BR><BR>Heini hevur ein álvarsligan boðskap til tey ungu um at ansa væl eftir sær sjálvum øðrum í ferðsluni. Hann er ein av teimum, sum greiða frá síni lagnu, tá Ferðslutrygd

starvsfólk til hvørt búfólk á røktarheimi, og merkir hetta, at 5000 fólk skulu starvast á røktarheimum og ansa eftir teimum gomlu. - Um 10-15 ár síggja vit tað, og um 30 ár eru vit inni í prosessini, sigur Magni

vera beinleiðis ótakksama, men alt ov ofta taka vit tað góða rundanum okkum sum eina sjálvfylgju og ansa ikki nóg væl eftir tí. Dýrabæru klippini Steinvør keðir seg ongantíð, men fær hon onki mótspæl, glíður

og hvussu sær Føroyar út um 15 ár? Mangan verður sagt at vit liva í eini broytingartíð, og vit mugu ansa eftir at Føroyar ikki gerast eftirbátur í alheimsgerðini. Vit mugu fylgja við í nýskapan og broytingum

einum ríkum samfelag, men teir fáa ikki oljumilliónir inn á sína privatu kontu. Politikkarar eiga at ansa eftir ikki at geva fólki falskar vónir. Um landsins ríkidømi verður fingið til vega við skatti, avgjaldi

var tann, at eg fekk einki annað gjørt. Tí eg havi tíggjutals ferðir sagt við hann, at hann skal ansa sær heilt ótrúliga væl við júst tí málinum, sum tað byrjaði við. Og tað bleiv ikki lurtað eftir nøkrum