hetta er ein feit kensla, segði hann áðrenn hann fór at tosa um dystargongdina. - Fyrri hálvleikur gekk væl. Tað er so umráðandi at halda fast upp á bóltin í dystum sum hesum, av tí at tað tekur nógv av
yvirflóð, og hvør ið skal vera takksamur bara at yvir-liva. Um okkara mongu dreymar og vónbrot. Eg gekk upp trappurnar í skýl-inum í Víkingahúsinum og hugsaði um hetta fór at rigga? Hevði sjálvur sæð sangleikin
á táverandi Lynfrost, og 35 ára langa arbeiðslív hansara kom fiskurin at vera reyði tráðurin, ið gekk aftur. Bæði sum virkisstjóri og reiðari á nógvum skipum fekk hann avrikað nógv, og tað munnu ikki
huganum. Vit, sum kendu hann, ivaðust ongantíð í, hvar vit høvdu hann, tí Atli var ikki ein maður, sum gekk og stakk tingini inn undir teppið. Men hóast Atli Dam kundi vera bersøgin og siga sína hjartans hugsan
húsini har suðuri í Sandvík, har forfedrar okkara sótu í nýbýli. Pápi var gubbi hansara. Men til tað gekk drúgv tíð, til vit fyrstu ferð hittust. Tað var tíðliga á sumri í 1969, at vit nøkur ungfólk fóru
barnaárum; men 10 ár seinni, tá vit í 1. G høvdu tikið stig til kórsang úti á VBV, kom Jákup, sum tá gekk í 1. P, við í kórið. Hann hevði tá enn ikki fingið mansrødd og sang tí við millum genturnar í alt-stemmuni
hann spældi í Frederikshavn. Hann kom tó upp aftur í 1988, tá ið elsti sonurin varð føddur. - Tað gekk væl niðri. Eg kom so heim, tá ið sonurin varð føddur. Kanska bíðaði eg ov leingi við at fara niður [...] Jens Martin, sum tó hevur roynt at spæla fótbólt í útlandinum. - Eg spældi í Íslandi við Leiftur. Har gekk væl, og eg varð tvær ferðir valdur sum ársins leikari í felagnum, og einaferð var eg nummar tvey í [...] leikari í øllum Íslandi, sigur Jens Martin. - Eg havi eisini roynt meg í Skotlandi hjá Ayr United. Har gekk væl, men eg fekk ein diskosprolaps, og tað setti meg aftur. Eg hevði kunnað komið uppá toppin í Skotlandi
. Í yngri árum fekst hann m.a. við málaraarbeiði. Hann arbeiddi eina tíð hjá firma J.J. Jacobsen, gekk vakt í turkihúsinum hjá teimum og passaði ketilin. Seinni fór hann at arbeiða sum borari. Hann var
eins vøkur sum Afrika drotningin. Hon silgdi millum há trøð og grønar viðalundir, men Emma silgdi og gekk millum há fjøll, veðurbard og væl tilevnað av hesari raðfesting. Tað var annað bedatt! Ikki so sjaldan
200 fjórðingar 1. január 1977, fóru onnur før at royna undir Føroyum. Tað gekk ikki bara gott at byrja við, men sum tíðin gekk, so eydnaðist tað betri og betri. Tað bleiv ein rættiliga stórur floti til