vóru á brúðleypsferð. Hans Petur greiðir frá, at hann er úr Føroyum. Tey hyggja við, og kvinnan sigur, at abbi hennara var eisini úr Føroyum, úr eini bygd sum kallast Lorvík. Ja, men tað var Hans Petur [...] eisini var ein kendur lorvíkingur. Foreldrini hjá honum vóru úr Gøtu. Mamman var Emilja, ættað úr Barbustovu í Syðrugøtu, og pápin, Petur Pauli, var úr Tjørnustovu í Norðragøtu. Emilja doyði ung, og tá kom Johannes [...] Hans Petur, Malan, var úr Lorvík, og mamma hennara var Petronella Wolles f. 1835 í Uppistovu á Trøllanesi. Hon giftist í 1861 úti í Svínoy við Sylverius Hansen, sum eisini var úr Lorvík. Tey tæntu bæðu
tað, sum annars varð sagt manna millum um asfaltarar sera spøk og sakleys. Hon varð lisin upp í ymiskum fora í langa tíð, bæði privat og í afturlatnum felagsskapum, og fólki dámdi yvirhøvur væl. Tey hildu [...] reglurnar hjá Skjoldborg: Så springer jeg uden for hus og for væg med min hakke, min skovl og min spade úr sanginum ?Når vinteren rinder i grøfter og grav? Antin tað vóru pápabeiggjar mínir, Klæmint og Jóannes
Tjóðveldisflokkin aftur, og har hevði hann fleiri álitisstørv og umboðaði flokkin bæði á løgtingi og í ymiskum nevndum. Men ringt var ? og er ? hjá framburðshugaðum, vinstrahallum fólki at fóta sær í tí lítla [...] tíðina álvarsliga við sínum faki, søguvísind, har hann legði hóp av ritgerðum, greinum og viðmerkingum úr hondum. Og í 1982 kom so út høvuðsverk Hans Jakku, NÚ ER TANN STUNDIN..., sum síðani varð góðtikin
at minna okkum á, at Hans Jákup harumframt dugdi at fáa nógv burtur úr lítlum, eitt satt listaverk sum hann so hegnisliga greiddi úr hondum í hollum samstarvi við listamannin Bárð Jákupsson. Minnisrík [...] hansara nærlagni og áhugi gjørdu, at framsýningar og annað tilfar altíð var liðugt til ásetta tíð. Í ymiskum bókasavnssamanhangum gjørdu vit nógvar ferðir saman, bæði innanlands og onkra eisini uttanlands. [...] kirkjugarðinum við Suðurgøtu í Reykjavík, tá ið Hans Jákup hevði funnið gravsteinin hjá navnanum og abbanum úr Sandvík. Abbasonurin gav sær góðar stundir at hampa um steinin og leiðið, sum var tað ein bókadýrgripur
børn. Hans Jacob var elsti sonur í einum stórum barnaflokki og tað var natúrligt at hann tá hann fór úr skúlanum, fór til skips. Hann var við sluppini Fagranes og við íslendskum trolara árini 1955-57. Hansara [...] Føroyar. Harumframt hevur hann skrivað fleiri greinir í vísindaligum tíðarritum um søgulig evni av ymiskum slag. Hans Jacob Debes skrivaði sum ein eingil, hevði eitt so lætt flog og dugdi at brúka málið væl
miðlarnar skrivar hann soleiðis: Í gjár tók eg ta tungu avgerð á ársfundinum við Gjógv at taka meg úr Sjálvstýrinum. Ætlaði ikki at gera so nógv burturúr og havi roynt at ávirka innanfloks, men tá ið alt [...] at fleiri hava verið ónøgd við leiðsluháttin. Í løtuni havi eg tað sum pisan, ið geykurin skumpar úr politiska reiðrinum av einum, sum rennur sneisaørindi fyri leiðsluna. Eg havi ikki verið limur í øðrum [...] hugsjónina. Við hesari barlastini havi eg verið virkin í flokkinum og havt ymiskar ábyrgdaruppgávur í ymiskum nevndum, havi verið við til samgongusamráðingar og kent, at eg havi, við øllum lítillæti, havt ávirkan
barkastokki, og er hetta tann livandi myndin av Barbu, sum vit hava her í bygdini. Leikur hansara var fram úr góður, og var hetta mynd av manninum, sum gjøgnum eitt heilt lív hevur fjálgað um bygdina við síni [...] harmonika. Tá ið farið verður um gólvið í einum góðum valsi, og tú heldur um miðjuna á henni, tá er loyst úr lagdi. Tá sjóar um strendur og í øllum teimum málningunum, sum hava hingið í fimleikarhøllini í Fu [...] onnur hugsa um og ikki duga at festa á blað. Í bókini, Á brúnni hjá Hans Jakku greiðir hann frá ymiskum forvitnisligum sum t. d. Mín fyrsti útróðrardagur. Her er tað bygdadrongurin fer út um Enni, upplivir
sum Atlantsflog hevur havt seinnu árini. Hans er ættaður úr Miðvági. Sum ungur fór hann til Noregs, har hann í mong ár var flogskipari hjá ymiskum flogfeløgum, millum annað hjá MEY-AIR. Har fleyg hann flogfør [...] tryggum umstøðum í Noregi til tað tá minni trygga nýggja føroyska flogfelagið. Júst royndirnar hjá Hans úr Noregi komu okkum tilgóðar í Føroyum, tí umstøðurnar eru rættuliga líkar. Fyrstu tíðina stóð á hjá [...] 30 flogmenn í felagnum, harav teir flestu vóru føroyingar. Hans er giftur við Oluffa, sum er ættað úr Skopun. Hon hevur eisini verið leingi við Atlantsflog sum flogterna, og tey hava búsett seg í Sandavági
Úr Keypmannahavn var hann komin – norðurlendskur frøðingur um ein háls - tá ið lærdi háskúlin í Odense hevði boð eftir góðum fólki. Sprottin úr krepputíðum, visti hann frá mannalagnum at siga. Á Norðurlendska [...] leggja leiðina tann vegin. Og rætt høvdu tey! Hans var ein sera fyrikomandi maður. Neyðars eg, sum kom úr Føroyum! Eg skuldi “evaluerast“ og “emanciperast”! Fleiri dagar gingu, áðrenn eg visti, hvat tey tosaðu [...] kendar fyrilestrar- haldarar at leggja leiðina fram við Odense... og greiða okkum, studentum, frá ymiskum áhugaverdum. Men tað besta við hesum fyrilestrum var tað, sum kom aftaná! Tá fóru øll í kantinuna
gistu føroyskir politikarar og vinnulívsmenn, skotskir lordar, hollendskir greivar, flytifuglar úr Íslandi og danskir verkfrøðingar. Her frættust tíðindi, her stóð kjak um mentunnarligar og politiskar [...] ríkaðu hvørt annað. Miðdepilin í hesum umhvørvi var Dia. Hann var skemtingarsamur, fryntligur og tikin úr leikum at fortelja skrøggsøgur. Tann tiltiknasta av av teimum var um, tá hann “í sínum ungdómsdøgum [...] av hesum slag, vóru glómur í teimum meira góðtrúnu bygdamonnunum. Eina ferð kom ein nólsoyingur út úr handlinum hjá Dia. Hann visti ikki, hvat tað var, Dia á Vertshúsinum hevði selt sær, men okkurt slag