haldi, at jólini er størsta hátíðin hjá kristna heiminum. Trúgvi sigur, at jólaaftan ótu tey føroyska gás og dunnu, 1. jóladag ræstan bógv og tjógv, og 2. jóladag høvdu tey ymiskt annað gott, eitt nú feskt
við rísingreyti. Monika Stauss Joensen sigur, at tey í ár fara at eta gás jólaftan, og hon heldur, at hetta er fyrstu ferð, tey eta gás jólaaftan, síðan hon kom til Føroya, tí vanliga hava tey etið ræst kjøt
Føroyum, sigur formaðurin í Ráðnum fyri Ferðslutrygd. Hann heldur, at tað er sum at sletta vatn á gás, at geva einum bilførara 500 krónur í bót, tí tað ger hvørki frá ella til. Gallupkanningar hava víst
”Og so skulu gás vit hava…” Soleiðis verður skrivað í bókini, Peters Jul. Men, tað er nógv vatn runnið í ánni, síðan Peters Jul varð skrivað í 1866. Eins og við nógvum øðrum traditiónum, er eisini siðbundni
Bjørn Kalsø. Hvat verður á borðinum jólaaftan og jóladagarnar annars? - Jólaaftan verður dunnu og gás á borðinum. 1. jóladag rokni eg við, at ein ræstur biti fer í pottin, og 2. jóladag fer helst feskt
Føroyar vóru á aldukambinum av einum hákonjukturi. Hetta var sum øllum kunnugt sum at sletta vatna á gás. Blokkniðurskurðurin var framdur, og nú sita vit her við stórum halli á fíggjarlógini, tí at undanfarni
eftir ferð havi eg havt ynskir um, at fáa ymisk mál við á skránna, men hetta er sum at sletta vatn á gás. Borgarstjórin tekur tað burturúr, ið hann heldur vera best. Restina tekur hann ikki við, og tað liggur
hjallin at svíða sær nakrar gæs. Hann setir hettuna á, tekur gassbrennaran í aðra hondina og eina gás í hina. Tað gongu væl at svíða. - Eg geri sum eg eri vanur og brúki lítið gass. Eg plagi vanliga at
Veiðan hevur ikki verið burðardygg, og hjá fiskifrøðingunum hevur tað verið sum at sletta vatn á gás, royndin at venda ikki serliga skilagóðu gongdini. Tilráðingarnar hava verið neglisjeraðar. Úrslitið
kemur. Vit vitja onkran, og vit fáa vitjan - og so fara vit kanska onkran gongutúr. - Vit eta føroyska gás og dunnu av trøðni jólaaftan - við øllum tí vanliga afturvið. Rísalamang eta vit eftir, at jólagávurnar