opnir fyri teimum vindum, ið blæsa uttanifrá. Tað ber til at verja seg, um tað fer at blæsa ov nógv og ódn er í væntu. Tað fremmanda nýtist ikki at vera ræðandi, tað kann eisini vera íblástur. Tá ið so stórur

tess, at teir ferðast nógv í náttúruni og hava upplivað, hvussu vøkur og hugtakandi hon er bæði í ódn og logn. Náttúran sum listarlig uppliving Vit her í Føroyum eru vælsignað við einari teirri fríðastu

Vanlukkan hendi 6. des. í 1941. Ringt veður var, og móti kvøldi hækkaði hann upp í útnyðring og vaks til ódn. Tað var av misgáum, at skipið kom á Fugloyarfjørð. Seint seinnapartin raktu viðingar við ein dampara

var ringt veður vestaneftir við vindmegi 10, og móti kvøldi hækkaði hann upp í útnyrðing og vaks til ódn. Seint seinnapartin, klokkan 1610, raktu viðingar við, at ein dampari kom suður ímillum Viðoynna og [...] hjálparleysir, umgyrdir av brimi«, skrivar Símun Hansen. Fugloyingar stóðu hjálparleysir. Tað var jú ódn í brimi, og tað var tí ikki hugsingur um at skjóta bát. Nógv flotnaði upp av »Sauternes«, harímillum

Óla undir yvirskriftini »Færing står fast i stormen«. Har verður millum annað sagt, at tað skal bæði ódn og stormur til at taka hann av fótum. Sagt verður, at hann er sterkur í luftini, kropsliga sterkur

at vita, at skiparin, ið var staddur á brúnni, tá skipið fekk sjógvin, hevði fingið stóran skaða. Ódn Veðrið var av tí ringasta í økinum, har skipið fekk sjógvin. Vindmegin var um 20 til 25 metrar um sekundið

rithøvundurin kundi tað sama verið sjólátin sum ungur. - Vit hittust fyrstu ferð í eini caribiskari ódn í 1928, greiðir Gregorio frá. Eg var skipari á einum farmaskipi, og vit vóru á veg norður eftir at

veksa, greiðir Svend Dalfoss frá. ? Og tá ið vit vóri komnir suður á Stóru Dímun, var tað beinleiðis ódn við 37 metrum um sekundið av landnyrðingi. Svend Dalfoss sigur, at teir høvdu átta tímar úr Nólsoy [...] reiðskapinum, tí man skal hugsa seg væl um, áðrenn man sendir fólk út á dekkið at bjarga greiðum í slíkari ódn. Koma í Havsneyð Skiparin á Sancy sigur, at hevði hetta verið undantøkini, so var tað, hvat tað var

útsynningur. Men ístaðin fyri at minka vindin, sum veðurfrøðingarnir søgdu, vaks hann vindin upp í ódn, í Akrabergi var upp í heilar 39 metrar um sekundið á miðdegi og allan seinnapartin var slíkur stormur

ongantíð tíð at blíva troytt av tí. Sjálvt summar og sól kunnu verða troyttandi í longdini, og ein góð ódn, sum ruskar hárið og sinnið, er ikki altíð so galin at seta tankarnar á pláss...... Ein líka vanlig: