við eitt nú demens, sum ikki fáa nøktandi hjálp, tá ið teirra tannheilsa versnar. Hesin bólkur hevur ofta torført við at samstarva og samskifta við tannrøktarar og tannlæknar, sigur Magna Eliana Mørkøre.
tí at hon uppiheldur einari javnvág í flotanum og hevur ikki ein tendens til, eins og kvotaskipanir ofta hava, at fáa partar í vinnuni at geva ósannar upplýsingar um veiðina. Hann meinar hann eisini at [...] Pétursson, stjóri á saltfiskavirkinum Gunnólfur, í Bakkafirði har norðuri á Eysturlandinum. Hann skrivar ofta í bløðunum og var gestur í tí almenna sjónvarpinum í summar tá hann gav landsins verandi fiskivinnustýring
pening, so gera høgu sethúsaprísirnir tað trupult hjá ungum fólki at keypa eini hús. Tá eru ráðini ofta at byrja við at keypa eina íbúð, ið bæði kostar minni at keypa og halda, sigur Petur Mohr Niclasen
hon, at fleiri faklærdir menn enn kvinnur eru í skipanini. Tá arbeiðsloysið hækkar, vísir tað seg ofta, at tað eru fólk millum 20 og 29 ár, sum verða arbeiðsleys. Og soleiðis er eisini hesaferð, sigur
e). Latið okkum royna at siga "VAKSA"! BENDINGIN: vaksa - veksur - vaks - vuksu - er/hevur vaksið. Ofta hoyrist "er voksið". Onkur segði eisini "tey voksnu"! Eisini har skulu vit siga "a" (ikki fyrra a [...] "blæse" ikki eisini spøkja har!? BENDINGIN: blása - blæsur - blásti - blástu - hevur blást. FALLA: Ofta hoyra vit "fella", tá tað skal vera "falla"! Nær man tað fara "at fella"? Tey "fella" skjótt. Tað
aðrastaðni. Líka so ofta hevur hon sæð teir báðar skúlabussarnar koyra runt í bygdini, fyri at heinta børnini ið skulu í skúlarnar í Klaksvík, Kambsdali ella í Havn. Og líka so ofta hevur hon við bivandi
fordeilingin, sum er skeiv. Vit vestanfyri hava fleiri matvørur enn vit klára at eta, meðan tað er ofta hungursneyð í pørtum av Afrika. Tað var nógv rok gjørt burtur úr genspeisaðum sojabønum. T.d legði
til 107,2 prosent í fjør. Ótryggur Tá so keðilig úrslit koma úr eini fyritøku, so er spurningurin ofta, um stjórin sleppur at halda fram, og eisini her, er Eyðfinn Reyðberg varin at úttala seg. - Mín egna
jagstraður, og kláraði ikki at sleppa undan. Tilburðurin hevur broytt nógv. Tey hugsa ofta um støðuna. Og løtan rennur ofta fram fyri tey aftur. - Eg fái tað óbehagiligt, tá eg hugsi um hetta, sigur Essa rørdur
staðfestir, at hetta var ikki gott: - Vit hvørki spæla væl ella megna at seta teir undir trýstið, sum vit ofta hava megnað at leggja fyrr í ár. Í 1. hálvleiki vóru vit ov aftarlaga. Tað bar við sær, at B36 fekk