eitt eyka gólv at lagt oman á verandi gólv, og partar av hesum var ikki serliga vælegnað at dansa á, men í høllini á Hálsi er eingin trupuleiki av hesum, Fyrireikarnir vóna, at hetta verður eitt afturvend-andi
tú rættiliga væl fyri at fara út í tann veruliga heimin at seta ein menniskjaligan dám á tøknina. Men sum við øllum øðrum útbúgvingum er tað eisini best at fara víðari á tvey ára langu kandidatútbúgvingina
øðrum, og nú nýtt lív er komin í bólkin, eru teir farnir at hugsa um at spæla eina nýggja fløgu inn. Men fyri fyrst verður talan um framførslur til dans og konserttiltøk kring landið. 1. mars spæla teir á
ansingina á eldraøkiðnum. Sum sagt eru uppgávurnar greiðar, landið hevur alla ábyrgduna av eldraøkinum, men sum øll vita so hevur landið slett ikki nøkta tørvin og hevur tvinga kommunurnar til at bygt sambýlir
Holmfríður Sigurðardóttir, sum spælir klaver. Tann fyrra kenna vit kanska serliga sum kórleiðara, men hann hevur umframt hetta, í mong ár starvast sum urguleiðari í Langholtskirkjuni. Holmfríður kenna
hetta í minsta lagi mátti skýrast sum luksusprojekt. Kanska var hesin hugburður partur av vanahugsan, men nakrir vóru, sum hildu á og fleiri ymiskar verkætlanir sóu dagsins ljós undan hesari. Nú vit eru savnað
lív í kjakið um fast smaband um Vestmannasund. Tá varð uppskot teirra mestsum hildin fyri gjøldur. Men tað gingu ikki 25 ár til ein onnur og betri ætlan gjørdist veruleiki. Ein bygdarmynd í Sandavági er
asfalti, hóast hann klárar seg væl á ósløttum undirlendi. Vanliga trekkjur bilurin við forhjólunum, men ein viskosekobling millum akslarnar ger at bakhjólini hjálpa til tá brúk er fyri tí. Ein knøttur á
Eftirmetingin visti at siga, at m.a. sløkkiinnsatsurin gekk "ópáklæðiliga" ella rímiliga væl. Men nakað av venjingini misti eitt sindur av tí "veruleikanum", sum ætlandi skuldi verða í henni. Vit fingu
Tungir eru dagarnir síðani tú fór frá okkum. Saknurin er stórur. Men eg veit, at vit síggjast aftur ein dag. Vit bæði hava havt nógvar góðar løtur saman. Tú vart stóri-beiggi mín, og hevði meg altíð við