dystinum, at hoyvíkingar fingu luft niður til kyndilsmenn. Hoyvíkingar vóru á odda tað mesta av dystinum, men leiðslan var ongantíð meiri enn eitt ella tvey. Tá ið Kyndil so satsaði móti endanum av dystinum, fekk
lovað mær sjálvum ikki at tosa um seyð hetta valstríðið, tí hann hongur mær so langt út av hálsinum. Men tá maður segði fyri mær, " at hann valdi ongan sum nú sat í býráðnum, ongan sum hevði seyð, og tað
Hetta er serliga ein fundur fyri tær kvinnur, sum stilla upp til bygda- og býráðsvalið í komandu viku. Men fyrireikararnir leggja dent á, at allar kvinnur eru meiri enn vælkomnar. À fundinum fara Ásgerð Stenberg
við øðrum orðum siga, at vinnaraseðilin longu var farin, tá sett varð á trijða heftið av lutaseðlum, men tað mundi nú ikki oyðilegggja gleðina hjá HB-stuðlunum. Tilsamans høvdu tey selt 20.000 seðlar, og
við øðrum orðum siga, at vinnaraseðilin longu var farin, tá sett varð á trijða heftið av lutaseðlum, men tað mundi nú ikki oyðilegggja gleðina hjá HB-stuðlunum. Tilsamans høvdu tey selt 20.000 seðlar, og
tyrvingarpláss. Jú, víst er nógv hent í Havnar Kommunu seinastu fýra árini. Sumt hevur verið til bata, men annað hevur verið til mikið fortreð. So nógv, at sjálvt Jógvan við Keldu torir at biðja býráðsformannin
frá. Hví eru vit her, hvat er endamálið við okkum. Heimspekingar hava kanska roynt at granska hetta, men hetta er ikki til at finna út av, vónleyst vit klára tað ikki. Her standa vit á nullinum, um man so
heilsaði uppá. Frá jólamanshellunum uppi á Kirkjubøreyni og úti í Nólsoy síggja teir ikki bara Havnina, men næstan allar Føroyar. Jólamaðurin hevur bjóðað beiggjunum hjá sær og onkrum systkinabarni við jólaskipinum
undanumførum og síðan einum finaluumfari. Tónleikarar spæla í alt trý løg í part- tvey skulu vera egin, men eitt lag stendur teimum frítt at syngja. Lutakararnir verða síðan vigaðir av trimum dómarum, sum gera
høvdu kanska ikki tí heilt stóru ferðina á, og kanska sat dysturin frá degnum fyri eisini í beinunum. Men tær hildu fyrst og fremst fast um verjupartin, soleiðis at Kyndil ongantíð fekk nakað sum helst rásarúm
