Ingálvi, har hann í einum versi sigur: Drottur ævinleikans mikil, hann, ið skapti himnafør, einsamur á fold hann gekk, so fremmandur á egnu jørð. Saknur, sorg og pína nívdu hjarta hans, og heimsins neyð bar
tey, sum á ein ella annan hátt hoyrdu Guds kall, og sum valdu at liva lívið saman við Jesusi her á fold, og sum nú eru heima saman við honum og saman við øllum teimum frelstu. Vit eru mong, sum eiga onkran
saman við tær, líka sum eg hevði tað, men soleiðis skuldi iki vera. Vit ráða ikki yvir tíðini her á fold, og nú var tín tíð at enda komin, men tað er bara so óftauligt at tú ikki er her hjá okkum meira.
breiða teg bæði í vestur og eystur, í suður og norður. Og av tær og avkomi tínum skulu allar ættir á fold fáa signing. v15 Og sí, eg eri við tær og skal varðveita teg allar staðir, hvar ið tú fert, og føra
sær sjálvum. Tað er eitt satt privilegium at vaksa upp í Føroyum. Av øllum milliardum sálum her á fold, var eg ein út av teimum áleið 500 børnum sum unntist at blíva føroyingur í 1975. Her er fantastiskt
Hetta var ein serstakliga vakur dagur, og tað kendist sjálvsagt og náttúrligt, at ferð hansara á fold endaði, sum hon byrjaði. Í Skopun, har barndómsheimið á Soylheygnum enn stendur, eitt sindur tómari
Góði elskaði pabba Tað er so ómetaliga tungt at góðtaka, at tú ikki ert her á fold, saman við okkum meir. Okkum sum tú altíð, ja altíð hevði so stóra umsorgan fyri. Pabba og mamma eru bæði fødd og uppvaksin
seta nøkur epli niður. Setur tú ein sekk á 25 kilo niður, og grøðin eydnast væl, og tú fært tíggju fold upp aftur, hevur tú 500 pund av eplum, vísir Ólavur Weihe á. Flaggdagin Gamalt var at seta epli niður
Her øll tey sum undan gingu Nú mong liggja undir mold So ymisk sum tíðin er givin At liva á hesari fold Um gøtan hon kundi tala Hon kundi sagt mær so mangt Um sólskins søgur í hoyna Um lagnudagar á sjógv
arga, háða ella vera ónærisligur ímóti teimum. Og revsingin er ikki bara tað, sum ein dómstólur her á fold kann áseta. Tann endaliga avleiðingin er, at tú verður æviga skildur frá Guði. Ein kann sostatt vera