i. Sannleikin liggur onkrastaðni mitt ímillum. At Alastair Campbell bæði var og kendi seg sum ein part av stjórnini var lætt at hoyra á honum á fyrilestrinum í Keypmannahavn. Fleiri ferðir segði hann setningar

sosialmál ella heilsumál, ið avgjørdu amerikanska for-setavalið, men moralsku virðini. Fyri ein stóran part av amerikanska fólkinum er tað spell, at so lítið rúm var fyri búskapar-, sosial- og heilsumálum,

dominerandi vinnu. Tí kundi tað verið meira relevant at sammett okkara íløgu í % av BTÚ við, hvussu stóran part av hesum 3% onnur lond lata til sínar matvøruvinnur. Tá eg her havi roknað 18 milliónir til gransking

óvanliga subjektivum innslagi í prime time sendingini Dagur og vika . Sosialurin vil nú eisini hava sín part av kjallarakvotuni, hóast blaðið samanborið við hinar miðlarnar er nakað seint á sjóvarfallinum. Men

royni ikki at vera beisk, tí eg kann ikki brúka tað til nakað. Harðlig mannfólk hava stolið ein stóran part av mínum lívi, og nú vil eg hava tað aftur. Eg vildi fegin lagt bæði mynd og fulla navn til hesa greinina

andglettinum við sterkum úttalilsum um fosturtøku og samkynd, sum vaktu mikla øsing millum stóran part av føroyingar. Fjáltur kom á nógv fólk, tí stór óvissa varð um, hvat flokkurin við avgerandi atkvøðuni

600 ár, men mangan er tað sum um føroyingar hava eina sera blandaða vitan um hetta land, ið fyri ein part mest eru fordómar. Donsk søga er long, so nógv longri enn hin føroyska. Tað er áhugavert at lesa Procopius

eri eg her, greiðir Arnold Ludvig frá. Síðan Arnold var smádrongur, hevur tónleikurin fylt størstan part av lívi hansara, og tað ger hann framvegis. Vit hava sett honum stevnu til eitt prát um Plúmm og

ið skapti eina javnvág, har vitan og mentan vuksu fram, har tey fátæku heilt aftur í miðøld fingu part í felagsognum. Hetta skapti eitt sterkt gemeinschaft, har eisini kvinnan hevði ein sterkan leiklut

grind, sum allarhelst hevur langt beinini, áðrenn eg komið norður. Eg sleppi kanska slett ikki upp í part og eg sendi illar tankar norður til bátarnar, sum reka hana so skjótt, at teir nú allarhelst eru komnir