alt meira miðsavnaðum valdi, peningavaldi, ið liggur uttanfyri tað, sum vit vanliga hava fatað sum part av demokratisku skipanini. Í gomlu valskipanini við sjey valdømum skákaðu sýslurnar á leið hvørja
einstøk hús, ið standa eftir, men her er ein heilur býlingur til taks. Tvøroyri hevur longu nú bygt part av sínum samleika upp kring hendan býlingin, men har kundi verið gjørt nógv meiri við tað. Í øðrum
har mann kann spæla, men tað er eitt sindur troyttandi at fara við nøkrum, tú hevur brúkt ein stóran part av tínum lívi uppá at skapa, og næstan bara spæla fyri drukkenboltum. Ikki tí, at tað bara eru dr
at stjórna felagnum, sum veruliga vita hvat tey fáast við. Vónandi sleppa fleiri føroyingar upp í part í felagnum, tað vil siga, um teir also eru nóg góðir at verða partur av hópinum. Tað skal ikki bara
møguleikan hava teir ikki í Føroyum, og tí var tað sera trupult at vísa teimum blíðskap. Teir høvdu stóran part av matinum, sum teir ótu í Føroyum, við sær úr London. Her kann verða nevnt enn eitt dømi. Vit vóru
vísti seg at vera nokk so gott.” Vit frætta eisini, at Erik Petersen sendir næmingarnar í biograf sum part av undirvísingini og setir teir at skriva stíl um innihaldið. Jú, skúlin varð í mun til sína samtíð
methangassi er meginkeldan til hitaøkingina. Høv, trø og plantur kunnu bara taka til sín ein ávísan part av koltvíiltu. Tá nøgdin av veðurlagsgassum verður ov stór, legst hendan sum ein dýna um klótuna og
Højgaard, floksformanni, á fund í dag. Ein forðing fyri, at Sjálvstýrisflokkurin kann sleppa upp í part, kann vera, at nýggi atkvøðuslúkurin hjá Javnaðarflokkinum, Gerhard Lognberg, niðurleggur veto, tí
1991, og Keeling, sum doyði í 2005, er Al Gore annað ættarlið, sum úr Harvard hevur brúkt týðandi part av síni orku til at geva sítt íkast til skynsama atferð okkara millum. Ein av “perlunum” í filminum
, holla undirvísing. Og her kemur ein bólkur afturat til sjóndar: føroyingar, sum fyri ein stóran part eru uppvaksnir uttanlands, men sum vilja koma “heim” til røturnar at fáa sítt føroyska tilknýti upp
