eru treytaleyst elskaði, júst sum tey eru. Og tá ið foreldur staðfesta, at børnini eru tíð teirra verd – serliga kensluliga – fara børnini spakuliga at livna og blóma. Tað, ið lagt verður í okkum sum børn

broytast! Men aðrir spurningar eru eisini verdir at seta í málinum, og onnur viðurskifti eru eisini verd at hyggja nærri at. Og tá kann niðurstøðan til dømis gerast soljóðandi: Eru nógvar fosturtøkur í einum

nú um teirra brúk av før­oyskum vørum og tæn­astum, hví tey halda føroyska land­grunnin verða áhuga­verd­an, nær felagið fer at almanna­kunngera úrslitið av boringini oa. Til tað sigur leiðarin fyri verkætlanini

tingfólk, sum eru fyri rættindum til samkynd. Stóri spurningurin er, um hesi prinsipp eru so nógv verd, at valdið skal ofrast fyri tað. Tað er tað, sum Bill og Jenis og Jógvan og onnur ikki eru liðug at

yngru um fortíð og samtíð – við hesum brynja tey til framtíð. Frásøgnin er í dag meira sjáldsom, men verd er hon at varðveita, tí hon gevur ikki bara vitan, men er góð samvera og øll vita, at børnini njóta

færingers hjælp lykkedes at bjerge en stor del af pengene, men ikke dem alle sammen. Utak er som bekendt verdens løn, og de færøske redningsmænd måtte siden føre retssager for at få deres velfortjente bjergeløn

eina tíð gav betri prís. Í 1903 og 1904 førdi Andr­eas hvalabátarnar Nord­­kyn og Nordkap, sum p/f Verd­andi í Havn átti. Hvalastøðin var í Kolla­firði. Í 1906 var Andreas við Karen royndartúrin í Grøn­landi

fíggjarlóg við eini skilagóðari raðfesting fram, soleiðis at vit kunnu prógva, at henda samgonga er verd at halda fram til eitt komandi val. Tingformaðurin heldur eisini tað er rætt av løgmanni at halda

så har jeg sagt en ting til: Der er jo ikke ret mange velfærdssamfund i Danmark og i andre dele af verden, som tilsammen fylder så meget. Vi har vel 14-15 velfærdssamfund, og de ligger alle sammen heromkring

ikki at vera stolt av, at eg var genta og kvinna. Tann sorgin og tað vónbrotið yvir, at eg var minni verd, tí eg var genta, lá sum ein skuggi yvir barnárunum og langt upp í vaksnu árini. - Pápi mín hevði