synd í mær, og eg kann eisini stórt sæð gera tað sama sum onnur. Ofta hugsi eg eisini, at tað eru mong onnur, ið hava nógv verri ting at stríðast við, enn eg havi. Men yvirhøvur hugsi eg slett ikki um

vøran er merkt við “grønum”, merkir, at hon er umhvørvisvinarlig. Grøn vørumerking er tó ikki – sum mong kanska halda – eitt krav frá ávísum myndugleikum ella stovnum, men meira at rokna sum partur av m

eitt størri tjald við betri hentleikum. Hetta stóra andaliga arbeiðið við Thomas Juul á odda vardi í mong ár, og í hesum árum kundu vit av sonnum siga, at Jesus vitjaði sítt fólk. Ja nógv eru vit, sum minnast

skjáttuna, nú varmakeldustevna verður í vikuskiftinum, endaðu vit niðri á sandinum í bygdini, har mong dusaðu sær í góðveðrinum. Meðan, tú koyrdi gjøgnum bygdina, sóust fólk stákast í urtagørðum, rundan

200-konsertum, bert yvirgingin av 200 sjálvum er Hergeir Staksberg. Hergeir hevur verið í vinaskaranum í mong ár. Hann spældi bassgittar í Makrel, sum oftani spældi saman við 200. Ein valdag fyri nøkrum árum

hann ikki skal kondemnerast. Hetta er tíverri ikki eindømi um órøkt av almennum ognum. Dømini eru mong. Ætlanin var at gevast við skrivingini um blokkstuðulin, men lat hetta so vera punktum finale: Fy

karmarnir gjarna svara nøkulunda til teir, vit kenna frá steypafinalunum. – Og so er tað eisini tað, at mong, ið annars ikki geva flogbólti ans, vísa finalunum áhuga. Eg minnist, at ein vinmaður segði við meg

í Fuglafirði, tá Sosialurin hittir hana til eitt óformligt prát. Einki er at taka seg aftur í, at mong eru tiltøkini, ið hava verið hesi árini, so vit spyrja Eyðbjørg, um tað eru serligar upplivingar,

Sønderborg saman við Levi og Grethu Joensen av Malta. Hesi møtini hava verið hildin einaferð um mánaðin í mong ár, og Bodil og Germ hava øll hesi árini havt ábyrgdina av at klárgera hølini, sum eru í einum skúlaheimi

ísraelskir og altjóða fjølmiðlar saman við altjóða samfelagnum aftur sett spurnartekin við, hví so mong sivil liggja eftirá, tá IAF (Israeli Air Forces) fremur síni álop. ST er kom­ið við enn eini fordøm­andi