Fullveldissamgongan gjørdi landgongd í desember mánað 2003. Val varð skrivað út, og í januar mánaða hendi tað, at ABC-flokkarnir kastaðu saman á fyrsta sinni síðani seinru stríðsárini. Tað kvøldið, táið tað
hesi fólk. Sum tað fyrsta skulu allir tilburðir meldast til vanlukkuráðið – óansæð, hví tilburðurin hendi. Tað er ikki arbeiðsgevarin, sum skal taka støðu til, hvørt ein tilburður er góðkendur sum arbeiðsskaði
úrslit av einum megnartaki, sum øll tjóðin tók. Hóast eg sjálvur ikki var meir enn seks ár tá hetta hendi, minnist eg væl ta frøi, sum var um fólkaatkvøðusigurin. Eftir førimuni tók eg undir við fagnaðinum
ikki allíkavæl. Hann fór heim at sova – og dagin eftir kundi hann so geva konuni skyldina. Og tí hendi tað heilt løgna, at Karl – einasti valdi maður í sambandslistanum – sum fyrsti maður í søguni, bleiv
hesum ávum men vegna sítt beinasemi og alt tað samfelagsarbeiði, ið hann fekk greitt úr hondum. Tað hendi seg, at húsið fyltist av fólki, hansara hús, har hann ráddi fyri borgum, hóast har hvørki var høgt
fleiri kvinnur komnar út á arbeiðsmarknaðin, soleiðis at húsarhaldini sum heild hava fleiri pengar um hendi. • Fyri tað triðja eru vit farin frá at vera eitt arbeiðssamfelag til at gerast eitt frítíðar- og
verið Hóast nógv er broytt, síðan ein sá okkara filmsundangongumenn ganga í gøtunum við filmstóli í hendi í fimti- og sekstiárunum, so er ólavsøkan grundleggjandi hin sama, sambært Dánjal Jákupi. Og tó. –
einarøðum, samrøðum og reinum staðfestingum, bleiv lag uppá lag lagt afturat ímyndini av, ikki bara hvat hendi í Dubrovka-leikhúsinum, men eisini hvat gekk fyri seg inni í høvdinum á offrunum, báðumegin byrsumúlan
gleið av vegnum, men tað var í Øravíkarlíð, har tað er bygt. Tá kom hon at hanga í eini stiki og tað hendi onki. Eina aðru ferð datt ein steinur í hamrinum á Hovsegg, niður á hjálmin á bilinum, men hann var
tað er fyri eitt Føroya Vanlukkutryggingarráð vit hava, nú 3 ára eftir skaðin umborð á m/tr Sólborg hendi. Sum áður sagt í hesi grein, so kundi tað verið áhugavert, um Kringvarpið kundi hugt uppá hví tað