við bili, og tú kann nevna óteljandi dømi. Men støðan er tíverri ikki so einføld. Var hon tað, var gaman í at taka undir við uppskotinum. Talan er fyri tað fyrsta ofta um fleiri enn eitt barn, og talan er
Hetta var dagurin, tá almenni føroyski oljuídnaðurin gjørdist privatur. Tvey privat ? og einki alment Gaman í, tvey føroysk oljufeløg vóru partar av útlendskum oljusamtøkum, sum fingu loyvi, men almenna Føroyar
Klakkstein (Keypmannahavn) Teir hava hildið saman, spælt saman og sungið saman í næstan 15 ár. Alt var gaman, men ongantíð hava teir gjørt fløgu saman. Til nú. Í gjár kom nýggjur tónleikur hjá Eyðuni Nolsøe
sambandið millum tað kristiliga ella andliga og tað dagliga – hetta, at duga at taka til í álvara og gaman. Hetta var nakað, ið eyðkendi Axel Tórgarð. Vaksin upp í tí gomlu føroysku mentanini, dugdi hann at
fyrihalda okkum til tær ásetingar, sum danska Sunnhedsstyrelsen kemur við, og í Danmark hava tey, gaman í við buldur og brak, stongt fleiri smærri akuttar móttøkur, og miðsavnað til størri sonevndar tr
eina vanliga venjing. EB/Streymur kundi í roynd og veru ikki havt betri útgangsstøði undan dystinum. Gaman í, so hevði tað verið munandi betri, um Hansen-brøðurnir Arnbjørn og Gert vóru við, men í so máta
er tó okkara ungdómur. Tað er ungdómur okkara, ið skal tryggja vøkstur og vælferð í hesum landi. Gaman í liva vit í løtuni av fiskinum fyri tað mesta, men tilfeingi sum fiskur, olja og jørð kunnu einans
fyri ein, í ringasta føri, ikki-eksisterandi trupulleika, í besta, fúlt yvirmettan ein. Tað er jú gaman í hjá Bjørt Samelsen og Anniku Olsen at fortelja okkum, hvussu vit øll somul skula forbrúka minni
er tøgn og vónbrot í reyðu síðuni av skýlinum í Klaksvík. Í bláu og svørtu síðuni er tað gleði og gaman. Fyri fjórðu ferð seinastu fimm árini hevur EB/Streymur vunnið steypafinaluna, og harvið hava teir
hvørki var høgt til lofts ella vítt til veggja, og ikki var talan um ómentaðar lótir men gleði og gaman. Eg var mangan við, og eg hávirði ta deyvu mentanina, hóast arbeiðsøkið hjá mær kom at vera tættari