fyri at taka havhestaungar, hevur Erling Poulsen skrivað um hesa veiðu. Tá ið teir byrjaðu at taka havhest í undanfarnu øld, tordu vágbingar ikki at seta hann, men lótu eina deyðkomna gamla konu fáa nakrar

seyðarhøvd, so tað dámar mær væl, tí tað var eg vanur við í Afrika. Mær dámar stak væl seyðarhøvd, havhest, turran fisk og grind, men ikki spik og skerpikjøt, sigur Roberto, og snerkir eitt sindur, meðan

reinsdjór, hvalur og fuglur. - Tó veiða tey ikki havhest, náta, her, hóast hann er her. Men tá beiggi mín hevur verið her og fiskað, so hevur hann fingið havhest, sigur Rannvá. Hóast talan er um arktiskt øki

reinsdjór, hvalur og fuglur. - Tó veiða tey ikki havhest, náta, her, hóast hann er her. Men tá beiggi mín hevur verið her og fiskað, so hevur hann fingið havhest, sigur Rannvá. Hóast talan er um arktiskt øki

kannaðir. Eisini hevur verið arbeitt við at fáa til vega álítandi kanningartøl um teista, æðu, havhest, skarv og lunda. Fyrilesturin fer at viðgera umhvørviseitur, sum vit hoyra nógv um í sambandi við

skipinum, sum vit skjótt kenna fyri at vera Tjaldrið. Teir mala framvegis. Annaðhvørt taka teir havhest, ella hava teir eina grind. Og so møta vit tí fyrsta havhestaunganum. Fremri maðurin í bátinum fer [...] kemur spakuliga inn eftir. Teir munnu halda eyga við okkum og forvitnast eftir, um vit fáa nakran havhest. Vit tosa í okkara lagi um, at teir fara so spakuliga, at helst hava teir eina grind. Men vit síggja [...] tríggjar ferðir vóru tveir í glúpinum i senn. Eitt sindur av venjing skal til, eisini tá tú tekur havhest. Har kemur ein, sum vit fara eftir. Fleyrið er so passaligt, at um hann ikki er nýkomin á sjógv,

løtuni, sigur reiðarin. P/F Beta eigur skipini, Gorp og Skráp, Munk og Skúgv, Trast og Skarv og Havhest og Græling, sum øll eru í vinnu.

arbeitt upp á mannin í umleið tríggjar tímar. Læknin frá donsku sjóverjuni, sum komin var umborð á Havhest, varð verandi eftir, meðan Edmund fylgdi við sjúka manninum til lands. Edmund greiðir frá, at tá

havhestamaður. Ein dagin í fjør heyst fingu hann og ein vinmaður 520. Mær dámar eisini væl at taka havhest. Vóru ein túr síðsta heyst sum eisini gav slakar 500 fuglar. Stuttligt at taka, tó eitt ómetaligt [...] høvdu so roynt bátin og kundu fegnast um, at alt hevði riggað, sum tað skuldi. Enn er góð tíð til havhest. Lítið er at ivast í, at fuglurin er lagstur nakrar dagar seinni enn vanligt. Tí kunnu menn, sum

havhestamaður. Ein dagin í fjør heyst fingu hann og ein vinmaður 520. Mær dámar eisini væl at taka havhest. Vóru ein túr síðsta heyst sum eisini gav slakar 500 fuglar. Stuttligt at taka, tó eitt ómetaligt [...] høvdu so roynt bátin og kundu fegnast um, at alt hevði riggað, sum tað skuldi. Enn er góð tíð til havhest. Lítið er at ivast í, at fuglurin er lagstur nakrar dagar seinni enn vanligt. Tí kunnu menn, sum