viðurskiftini hjá eldru borgarunum. Hann heldur, at tað almenna eigur at gera meira við at byggja íbúðir til eldru borgararnar, so ikki verður neyðugt at sita í stórum og dýrum húsum.
Í skránni eru eisini stevnumið, ið hava til endamáls at lætta um hjá smábarnafamiljum og øðrum. Íbúðir skulu byggjast á størru plássunum, so fólk kunnu leiga, og ikki skal vera neyðugt at skylda út við
eru í sáttmálunum, og um aðrir ágóðar enn løn eru knýttir at sáttmálunum. Her verður t.d. hugsað um íbúðir, bilar og ferðaútreiðslur. Okkara fatan er, at feløgini eru áhugaði í einari generellari avtalu,
rullustólin og kleimda fingurin ú huga, helt Heini O. Heinesen, at tað áttu at verið bygdar fleiri vardar íbúðir við serligum møguleikum fyri brekað. Tí kundi Húsalánsgrunnurin staðið fyri. Kommunurnar brúka nógvar
annað hevur hugflogið verið stórt, tá feløgini hava roynt at knýta spælarar afturat sær. Ókeypis íbúðir, arbeiði og koyripengar hava verið millum mest vanligu samsýningarnar. Men fyri tað mesta hevur hetta
íbúðarviðurskifti og fígging, og Elin Lindenskov, býráðslimur í Havn fer at greiða frá sínari meting um íbúðir. Petur Ellefsen, lækni fer at tosa um hoyribrek hjá eldri fólki, Herman Oskarsson um samfelagsbrúk
fólki. Fyri tveimum árum síðani keypti hann saman við pápa sínum íbúðarblokkin á tvingsilssølu. 30 íbúðir eru í blokkinum, men í minsta lagi 60 fólk standa á bíðilista. ? Fólk eru frá sær sjálvum. Summar
fáa ikki hjálpt honum, tí teir hava ongar íbúðir. Almannastovan roynir hvat tey kunnu, men úrslitið er tað sama. Íbúðarmarknaðurin er sperdur - ov fáar íbúðir til ov nógv fólk, og tí er leigan høg. Men
øll vitandi um, ta ótolandi støðu, sum øll - ung sum eldri - eru í, av tí at vit ikki hava íbúðir, vardar íbúðir, sambýlir og bústovnar til fólk við brekum. Hvønn hugburð hevur flokkurin til at so mangir
Bjarkhamar segði, at tað var longu fyrst í nítiárunum at Vágs Býráð fór at arbeiða fyri at gera vardar íbúðir í einum húsum í Vági. Men táið tað var mestsum klárt at flyta inn, hendi tað skelkandi, at Sosialurin
