pápar til teir menn, sum fiskaðu undir Íslandi. Nakrir menn máttu jú vera eftir í bygdini fyri at gera tað tyngsta arbeiðið. Men kvinnurnar høvdu eisini nógv um at vera, teirra partur lá so sanniliga
uppundir hendur. Sum eitt slag av heiðursgesti kundi Niclas ikki bera seg undan, so har var einki at gera uttan at fara uppá gólvið og svinga brúðrina. Aftaná nakrar tímar helt Niclas, at nú var tíð at fara
Indianarar hava havt somu trupulleikar sum nógv onnur upprunafólk, men tað verður gjørt nógv fyri at gera tað liviligt hjá teimum og at kunna varðveita gomlu indiansku mentanina. Tað eru einar 10-15 km frá
óveruligt, hóast eg visti um vandan fyri, at hetta var tað, ið kundi henda. Men kona mín sigur: “Tú má gera okkurt.” Tá raknaði eg rættuliga við. Eg leyp so avstað og oman á kaiina. Beint tá eg komi oman, kemur
Jónsson motorin um somu leið, sum hinir lutirnir lógu. Tað eru bert gitingar, ið ein møguliga kann gera viðvíkjandi hesum lutunum úr maskinbátinum, ið komu til sjóndar so mong ár aftaná fleiri fjórðingar
samfelagskøkuna við politiskari kannustoyparafilosofi og errinskapi eiga politikararnir at gera við stórum varsemi. Okkara skúlaverk verður framhaldandi útbygt, og soleiðis skal tað vera. Vit
ørur í høvdinum av øllum fólkunum, sum í bestu meining og samkenslu og klemmaðu meg. Eg hevði hug at gera, eg veit ikki hvat, við tey sum troystaðu meg við, at nú hevði Sjúrður tað gott hjá Jesupápa. Eg saknaði
Men so nógvur var toskurin tá undir Grønlandi. Vit landaðu 300 skippund í Føroyingahavnini fyri at gera tað rúmligari í lastini. Tað vóru ikki allir, sum dámdu, at vit skuldu landa, tí hetta longdi um
– 17.30 Hvønn dag er ein góður drekkamunnur at fáa, eins og bløðini eru til taks. Møguleiki er at gera ymiskt handarbeiði, spæla kort, bobb, telva o.m.a. Hvør dagur endar við andakt og sangi. Øll eru
allar mátar. Eg legði fyrst og fremst dent á vera til staðar í tímunum. Eg var ikki serliga raskur at gera heimarbeiði, tí tað tímdi eg bara ikki. Mær dámdi væl at nýta summar skúlatímar til at seta meg a