kjakið um marknaðarføringina av Føroyum sum ferðafólkaland. Áhaldandi kjakið skal tryggja, at vit, sum varða av ferðavinnuni, eru tilvitað um hvønn boðskap, vit senda.
tingfundi. Vildi hann, kundi hann eisini funnið útav, at einki týðandi mál, vit sum framsøgufólk varða av, var fyri á tingi hesar dagarnar. Og hevði Eirikur viljað, hevði hann eisini vitað, at vit ikki
serundirvísing, orðblindni, lesivegleiðing, og í næstum verður farið undir skúlavegleiðaraútbúgving og KT-varða eftirútbúgving. Eg havi mett tað umráðandi, at mentan og list verður ein dagligur táttur í fólkaskúlanum
gólvvídd á 1450 fermetrar í tveimum hæddum, og hevur øll árini verið rikið við sjóhita, sum tey, ið varða av samkomuhúsinum, hava verið sera fegin um. Steinbjørn O. Jacobsen, sum er í leiðsluni í Betesda
ður í maj 2021, tá hann loksins tók ta ábyrgd á seg, sum kommunurnar og havnaløgini kring landið varða av, men ikki vildu taka á seg, tí kappingin millum havnirnar um tey larmandi skipini er so stór.
stórur tørvurin er á, at vit framhaldandi skulu tryggja okkara mentanararv. Tí vóni eg, at tey, sum varða av okkara samfelag, tryggja, at slík viðferð, sum hendan unga kvinnan fekk, aldrin verður endurtikin
til: ”Tit hava mist ein góðan mann, hann hevur verið trúgvur í sínum arbeiði,” og tað mugu vit, ið varða av Skálabúðini, so sanniliga taka undir við – ein trúgvur starvsfelagi ígjøgnum 38 ár er ikki okkara
seyðinum var alt etandi uttan gall og gor, søgdu teir gomlu, og satt er tað, at har verður alt tikið til varða, og sumt úr seyðinum man vera tað, sum føroyinginum dámar best til matna. Vit kunna taka kjøtið fyrst
alt í høvdinum jú er. Men í lívsins skúla harða sjúka gjørdi nógv um seg, millum tey tú av manst varða, torført var at greiða veg. Nøgdsemi er dýrur farmur, takklæti av øllum ber. Innanfyri hesar karmar
“Einki ilt skal tær henda, eingin ólukka nærkast tínum tjaldi, tí einglum sínum boð hann gevur teg at varða á øllum tínum leiðum. Tú treður á slangur og ormar. Sálm. 91.” Meðan eg arbeiddi í Arba Minch hendi
