Walls of Glass, Rock Solid av Medals Shake, Down in the Lowlands og I Still Believe av Russ Taff I Cry, Ain`t No Grave og Winds of Change av The Way Home Somebody´s Coming av Right Here Right Now Some Say [...] Outlaw, eitt lag eftir Larry Norman, og onkran afturat Nakrir sangir ganga aftur á fleiri fløgum. I Cry, Winds of Change, Ain´t No Grave og We Will Stand eru dømi um slíkar. Tað kundi ikki verið ein betri [...] hoyrt áður. So at siga øll teljast millum perlur, og tað er torført at siga, hvat var best at hoyra. I Cry er bara góður - altíð, men tað, sum rørdi meg mest hetta leygarkvøldið á sandinum, var Down in the

hollow - and every wrinkle they gathered from smiling lovingly at me, their child. Sometimes they cry and the tears come rushing down their faces, but the sadness soon passes away and contentment shows

tónleikara hevði tú viljað hitt? - Van Morrison og Tom Jones saman, so teir kundu sungið »Sometimes we cry« fyri mær.

Hvør sangur kann fáa teg út á dansigólvið? - Abba við eitt nú SOS ella Bob Marley við No Woman No Cry. Men 1001 nátt hjá teimum í Vágðaverk er eisini fínasta slag. Møguleikarnir eru nógvir. Alt veldst

í Toronto. Aftur hesu ferð mest góð coverløg. Sera góðar innspælingar av "I?m so longsome I could cry" hjá Hank Williams og "Walking after midnight". Kendasti sangurin hjá Cowboy Junkies er "Sweet Jane"

sum ikki kann vera meira aktuelt. Eg hugsi um hetta "Looked through the paper. Makes you want to cry. Nobody cares if the people Live or die. And the dealer wants you thinking. That it's either black

frálíka um Pilgrim (okkurt sovorði eitur tað). Síðani kom Hank Williams og I'm so lonsome I could cry. Og eftir lítlari løtu stóð Ragnar í Vík á palli og helt á við føroyska tekstinum. Ragnar, sum hetta

vænta sær av ferðini. Men hvussu kom ferðin til Føroya í lag? - Eg sang inn "I´m so lonesome I could Cry" hja Hank Williams. Mercury sendi eintøk út og Birgir Kruse fekk eitt eintak. Hetta eru eini 5 ár síðani

m So lonesome I Could Cry hjá Hank Williams, Mystery Train, sum vit kenna best frá Elvis, Waiting for a Train hjá Jimmie Rodgers og It Takes a Lot to Laugh, It Takes a Train to Cry hjá Bob Dylan. Tað koyrir

sterkastu løgini, Marley hevur skrivað ? langt frá. Hetta er jú maðurin, sum skrivaði ?No Woman No Cry?, ?I Shot the Sheriff? o.s.fr. Eisini er góða gamla orkestrið hjá Marley ? The Wailers ? so ótrúliga