fløguni eru ógvuliga varierandi. Frá vøkrum, friðarligum útsetingum so sum »Fra Himlen højt kom budskab her« eftir Bjarna Restorff og »Føgur er Foldin« eftir Sunleif Rasmussen til stressutar útsetingar av
uppstilling. Tað frættist, at borgarstjórin á Tvøroyri fegin vildi á listan, men hann slapp ikki – so her er tað ein stórur spurningur, um taktiska uppstillingin ikki eisini hevur verið ótaktiskt. Tað endaði
frálík lítil søga, har moralurin fyri einaferð skyld ikki er, at øll verða góðir vinir til síðst. Her er eydnuríki endin hinvegin, at øll verða seg sjálvi aftur og hugna sær við tí, skrivar lektørurin
fólkatrygging, ein pensiónstrygging í pensiónskassa so eitthvørt slag av arbeiðsmarknaðaeftirløn. Her hjá okkum er lítið og einki hent. Fólkapensiónin er vorðin eitt eiti, og Samhaldsfasti ger hvørki frá
grannarnar, sum búgva nær uppat Kelduni og økinum rundanum. - Heldur tvørturímóti. Tað er sera hugnaligt her meðan festivalurin er, og serliga um tað eydnast væl við veðrinum. Vit klaga ikki um gangin, og so
broytt. Sovjet er vorðið aftur til Rusland, eitt nútímans stórveldi við marknaðarbúskapi og øllum, sum her til hoyrir. Hetta skeiðið hevur búskaparliga sambandið við stórveldið verið eitt sindur sveiggjandi
ábyrgdarleys kós. Kósin ber brá av, at fokus als ikki er á at gera tað besta fyri land og fólk – her er einans talan um misskilta nationalismu. Javnaðarflokkurin slept vælferðini uppá fjall Tað skal vera
teimum samfelagsbólkum, ið nú verða raktir av øktum livikostnaði. Kann tað ikki hugsast, at tað er her ein orsøkin til minkandi undirtøku Javnaðarfloksins skal finnast. Ein so stór afturgongd, sum tann
tvørtur um. Tynsti spíssurin er vanliga har, ið viftan samlar seg, so byrja við at skera tvørtur um her. -Afturvið riggar væl við ymsum stoktum soppum við skalotteleyki, hvítleyki og persillu. Selleri-morl
ikki virðir samstarv og samgongustev og dialog ella tey mongu, sum royna at halda lív í vinnulívinum her á landi. Vit hava fyrr hoyrt, hvussu nettupp Karsten Hansen hevur gjørt sær dælt av yvirfyri sínum