Teir kom út við báti at brenna akkersketurnar av og at sjekla veirarnar í skipið til sleipið. Skiparin á Carolinu Thordén var umborð hjá okkum. Avbrendu akkersketurnar liggja vist enn á botni í Nólsoyarfirði [...] Hol kom á trolaran, men tó omanfyri vatngangin, so vandi var ikki fyri, at hann fór at søkka. Skiparin á enska trolaranum var sjálvsagt í øðini, Esmar kundi einki siga, tí hann hevði skuldina. Enski skiparin

Inn­tøkan var ikki størri enn, at tað bar illa til at lata nakran túr fara burtur ímillum. Fyrsti skiparin á Vágbingi var tann royndi trolaraskiparin Hans Pauli Johannesen. Jólagás undir Mykinesi Vit vóru

vóru ikki allir komnir á føtur føstulávints sunnumorgun, nú róp­ar á dekkinum hjá okkum. Nú er tað skiparin á Evu Pother, og hann biður okkum vælsignaðar koma at hjálpa, tí teir høvdu siglt skipið á land.

fingu vit frí, tað sum var eftir av degnum. Ein hvalabátur kom aftur í dag at fáa sær vatn og olju. Skiparin á honum gramdi seg um, at hann og stýrimaðurin máttu gera alt arbeiði umborð, tí manningin var øll

altíð er í vanda, skulu koma heim at leggja beinini við okkara strendur í dýrdarveðri. Ófatiligt. Skiparin á ”Høvdaberg” (Poli) var vorðin mín persónligi vinur. Vit vóru komnir so nógv saman í trupulleikanum

tjaldurs­flagg­ið. Teir spurdu okkum, hvar vit høvdu verið stadd­ir óveð­ursnáttina. Sama spurdi skiparin á ferða­mannaskipi­num Botnia. Teir undraðust á, at vit vóru komnir heil­skapaðir frá tí veðrinum

samband við bæði skipini. Á Skansanum høvdu teir skilt tað soleiðis, at tey vóru komin á Fuglafjørð. Skiparin á tí 414 NRT stóra franska damparanum, sum æt »Sauternes« og sigldi undir Union Jack við útgerð til

Moralurin skal ikki undirgravast, men stimbrast. Sjálvandi eru skiparar ymiskir, men soleiðis var skiparin á Kongshavn, og hann var ein góður skipari.” Uttanveltaði metingarmaðurin hevur við hesum staðfest

d hjá havnarmonnum í 1913, sum hevur verið lítið kent. Hetta var tá ið Fortuna var bjargað, og skiparin á Beskytteren fekk sekkin --------

Gamla skúla. Hann kom til bygdina summ­arið 1922 og var her til 1926. Eg kann minnast, at Óli, skiparin á Norð­lýsinum, stóð uppi við pultin og talaði. Hann brúkti tekst úr einum av Dávids sálmum. Til