og tá fekk Alfred boðini um, at beiggi hansara var deyður av einum óhappi, tá teir vóru og skutu fugl. Alfred spurdi pápa sín, hvønn dag teir høvdu verið við maskinbátinum og skotið, og tað passaði saman

áðrenn hetta kemur heilt í rættlag. Aren Nørrevang sigur, at tað hjálpir lítið at vaska oljudálkaðan fugl. einasti mátin at fjørðurhamurin kann gerast í ordan aftur, er at fuglurin fær nýggjar fjarðar. ?

Uttanríkisráðnum, so sum arktiski sendiharrin Kenneth Høegh og sendiharrin hjá Danmark í Fraklandi, Hanne Fugl Eskjær. Ein røð av amerikanarum eru eisini á luttakaralistanum. Susan Wilson, sum er konsul á amerikanska

ved et behændigt Kast fange den forbiflyvende Fugl i Nettet paa den lange Flejestang – og saa komme hjem med hundrede, to Hundrede, maaske tre Hundrede Fugle. Og hvor var det spændende, naar en af Mændene [...] teir biðja pápa sín um loyvi til tess. Hann var eitt sindur ivasamur. »Den gamle Bjergbestiger og Fugle­mand var ængstelig, naar han tænkte paa sine Øjenstene i det bratte, høje Fjæld.« Men hinvegin, “det [...] havhesti, og tað bleiv eisini sligið havhestaungar. Teir uttanoyggjamenn, sum komu at hjálpa, fingu fugl afturfyri. Ræning-tøka av eggum Vit gjørdu nógv av at selja egg. Tað er tiltikið, at lomvigareggini

vit eisini vísa myndarøðir um heystið, tá barnagarðarnir eru við í flettingini, og tá menn fleyga fugl og fara eftir eggum. - Hetta er eitt afturvendandi tema, tí tað er ein arvur, sum ongin annar eigur

samgonga legði tó eitt uppskot fyri Løgtingið um at geva landsstýrismanninum heimild til at friða fugl, men tað málið varð ongantíð avgreitt fyri løgtingsvalið. Sostatt datt tað burtur, og varð ikki lagt

– Lívfrøðiligt margfeldi og veðurlagsbroytingar”. Endamálið er at telja heiðafuglin og allan annan fugl, sum ikki er bjargafuglur, (bjargafuglurin verður taldur undir eini aðrari verkætlan) so vit kunnu

umhvørvið rundan um myllurnar, kannað, eisini tað lívfrøðiliga margfeldið. Hetta er gjørt við við at telja fugl og skordýr og við at skráseta plantur í økinum. Tey hava eisini kannað um óljóð, endurskin og

Ein á trekkir so nógv lív til sín, bæði undir og oman fyri vatnið, sigur hann og sipar til fisk, fugl og mennsikju. Orsøkin til, at Havnará varð latin aftur í sínari tíð, var, at hon var skitin, og k

brúkt sum orsøk til fosturtøku. Og hvussu kunnu vit sammeta týning av mannalívi við hetta at taka fugl ella seyð? Hetta er snøgt sagt als ikki sambæriligt og sera óvirðiligt fyri eina sokallaða framkomna