framvegis er í sera góðum formi, sigur Erik Biskopstø, ein av fyrireikarunum av Summar Festivalinum, nú teir gera greitt, hvør skal standa fyri ársins rock-braki á Vágsbøi. Og lítil ivi er um, at talan
rekkju, meðan Pætur Dam Jacobsen og Arnar Dam arbeittu hart á miðvøllinum. Tað kom fram fyrr á degnum, at Egil á Bø hevði funnið sær gaggurnar fram aftur. – Eg havi játtað at spæla hendan dystin, men
har landsskassin hevur veitt ískoytisrentu til at seta føtur undir egið borð og broytingarnar í mvg-num til umvælingar kunnu skapa eitt ávíst virksemi. Men aftur her er tað ein spurningur, hvussu mong hava
skúlapolitisku myndug-leik-arnir ikki geva sær far um hendan samanhangin, tí um teir fáa sín boðskap ígjøg-num, fær Danmark afturfyri eitt stórt tómt hol í komandi árgangum av væl-útbúnum oljutøkningum, sigur Kai
Úr rúgvuni av verkætlanum, sum oljupengar til vinnuliga førleikamenning eru latnir til, telist verkætlanin hjá Bárði Niclassen úr Hoyvík. Hann hevur vart sína doktararitgerð um alduforsagnir, men er
------ Seinastu tíðina hava nakrar stuttligar lýsingar verið at sæð í sjónvarpinum frá Vinnuháskúlanum. Tann eina – Vinnuháskúlin og tónleikarin – vísir ein frustreraðan ungan tónleikara, sum kemur inn
ringu støðuna sum hon kom og livdi eftir nýggju fortreytunum. Tí var hon eisini, tá tað leið móti endanum, ein fyrimynd fyri øll rundan um hana, tí hóast úrslitið var givið uppá forhond, so ynskti Sigbjørg
sjónvarpssendingum, har eitt hæddarpunkt var luttøkan við Anniku Hoydal í tí Danska Melodi Grand Prix-num í 1979 við “Alduni” við teksti eftir Gunnari Hoydal og lagnum hjá Anniku Hoydal. Síðani góvust tey
ningum. Á hesum túri er Bogi Hansen toktleiðari. Tað eru fastir standard-skurðir á landgrunninum, og vit gera fýra slíkar túrar um árið. Næstu kanningarnar eru yvirlitstrolingar, sum vit gera
mikrofon, hildin av tigandi sjónvarpsmanni, var meira ein tilsvíning av ríkisfelagsskapinum. Repetitión av gomlum mytum og misskiljingum, sum føroyska sokallaða ”sjálvstýrisrørslan” hevur
