G! Festival Rógvi Borðoy og Johan Jacobsen Eivør Pálsdóttir Við fólkakærum songum sum ?Saknur?, ?Mær leingist? og ?Send me the pillow that you dream on?, var tað ikki ringt at vinna hjørtuni hjá lurta [...] Hanus strálaði av sjálvsáliti og spæligleði. Hann sang teir best kendu sangirnar sum ?Átjan? og ?Saknur?, og hóast hann gloymdi tekstin til eitt kvæði, hann sang, var tað ikki ein forðing, heldur gjørdi

farin um sýn. Sjálvur sang tú so mangan vøkru yrkingina hjá Poul F, ið nevnist Saknur, ið tú setti lag til. Nú verður saknur í tær. Tínum vitjanum, mongu góðu prátini. Stillu løturnar. Løturnar átti vit

hevur tað gingið striltið hjá B36 at umseta yvirvág í spæli og møguleikum til mál. Tað er stórur saknur í Patriki Johannesen, sum í fjør var B36 toppskjútti við sekstan málum, og sum nú roynir seg í norskum

fáa tær neyvan forerandi. Heimaliðið er framvegis nakað darvað av skaðum við tað, og serliga stórur saknur man vera í Honnu I. Højgaard í álopinum, meðan EBS/Skála kvinnurnar gerast sterkari og meira royndar

meðan Bára og Súna Krossteig Hansen vóru vinstrumegin. Stórar broytingar í VÍF Hjá VÍF er eisini saknur. Landsliðsmálverjarnir báðir, Viviann Petersen og Ragnhild á Heygum umframt strikuleikarin, Kathe

og sum eisini er við hesaferð, er Fríðin Ziskason úr Klaksvík. Og hann sigur, at tað hevur verið saknur í ferðum av hesum slag. - Tað er tað heilt sikkurt. Onkur heldur kanska, at tað er keðiligt at ferðast

er skaddur, og tað er Dánjal Rói Olsen eisini. Magnus Poulsen fer at verja B36 málið ídag. -Tað er saknur leikbannaðu monnunum, men vit halda okkum framvegis hava eitt gott lið. Sjálvandi fer tað at síggjast

eggið ella ungin varð tikin frá sama havhesti í tríati ár, so doyði stovnurin út. Tað var stórur saknur og ikki minni missur fyri teir, ið máttu gevast við at taka havhestaungar, tá ið kunnleikin kom um

ikki minst, tá ið tað ríður um snarið, at tað so ofta koppar toppliðunum til fyrimunar. Í dag var saknur í Sølva Vatnhamar, sum er skaddur. Men tað var týdningarmikið, at Finnur Justinussen, sum síðstu

samlaði familjuna. Hjá henni var altíð umsorgan, tíð og rúm fyri øllum, og er tað hjá okkum stórur saknur ikki longur at kunna fara oman á gólvið hjá Maju. Heilt til sín deyðadag varðveitti hon áhugan fyri