Bert nakrar fáar vikur gamal, vann Lady Fire GBOB Føroyar 2008. Í heimsfinaluni gjørdust teir nr 5, nú eru teir tilnevndir til eina planet. Lady Fire hevur vunnið eitt pláss millum tilnevningarnar til

Mong børn eru von at hoyra søgur, sigur Annika Árting, men tað eru eisini heim, har tað ikki er so vanligt at lesa fyri børnunum, og har kann áhugin verða vaktur, um børnini fyrst hoyra upplestur og síðani

málunum, meðan Ragnar Mouritsen vardi væl fyri í hinum endanum. Hetta hevði við sær, at ÍF Føroyar vann dystin við fýra málum, 24-20. Av teimum 24 málunum gjørdi Heini Bendtsen 6, Rani Slættanes 5, Leif

útvaldu vóru eisini gomul kend nøvn frá Grand Prix pallinum og tí danska poppallinum. Trine Jepsen, ið vann danska Grand Prix?ið í 1999, førir seg aftur fram í ár við lagnum ?I Never Fall In Love Again?, umframt

málunum, meðan Ragnar Mouritsen vardi væl fyri í hinum endanum. Hetta hevði við sær, at ÍF Føroyar vann dystin við fýra málum, 24-20. Av teimum 24 málunum gjørdi Heini Bendtsen 6, Rani Slættanes 5, Leif

Tey, sum ikki náddu tað í vár, fáa nú høvi at síggja leikin Sjóvevur, sum vann sjónleikaranum Eyð Matras Ársins Herðaklapp frá Tjóðpalli Føroya Í samband við 100 ára hátíðarhaldið hjá Klaksvíkar Kommunu

Alexandra I, endaðu tær á næstfremsta plássinum - eina hálva bátslongd aftanfyri kinesiska bátin, sum vann. Tveir teir fremstu bátarnir róðu seg beinleiðis í hálvfinaluna. Katrin Olsen og Juliane Elander løgdu

so rungar spæl og sangur um havnalagið. Hugnin á ovastevnu er í hásæti. Tað er vorðið alt meira vanligt, at familjur hugna sær saman í bátum ? á stevnum og festivalum kring landið. Í bátafeløgum tosa menn

grannauppgerðina. Talan er um dystin millum B36 og HB, sum var leiktur 7. juli 2006. Ein dystur, sum B36 vann 6-0. Orsøkin til, at Andy Mitten hevur valt dystin millum B36 og HB fram um nógvar aðrar væl kendari

førarahurðina hjá hinum ella eftir sjálvari gronini. Sonni á Horni úr Fuglafirði í einum Volvo 360 vann kappingina. Hinir vóru stigtakarin Jógvan Heinesen í einum Nissan (gamli bilurin hjá Anfinni Kallsberg)