F. 9. juli 1944 D. 17. januar 2015 Tá eg nú siti og hugsi aftur og minnist míni barnaár og nú hesi síðstu árini eg, sum ungur fekk loyvi at hava abba her, so er tað ein sera aktivur abbi, sum vísir se
Árið byrjaði við sorgarboðum úr Ikast um, at tú, kæra vinkona, var farin foldum frá bert 47 ára gomul. Boðini komu ikki heilt óvæntað, tí síðst í november fekk tú boðini um, at nú var eingin viðgerð a
Nú eru longu nakrir mánaðar farnir síðan Kristianna andaðist, og tað er enn ringt at skilja, at hon ikki er her longur. Tað fyrsta, eg minnist um Kristionnu var, tá ið eg fyrstu ferð skuldi inn at møt
30. septembur 1946 4. mai 2014 Tað var úr mjørkanum og sirminum hendan sunnudagin 4. mai 2014, at syrgiligu deyðsboðini bórust um Leif. Tað føldist líka so órættvíst, sum óveruligt, at okkara Leif ikk
Enn ein lívsneistur er slóknaður. Okkara elskaði Vilmund er tíverri farin. Vilmund var tann persónurin í familjuni, sum altíð fekk okkum onnur, at flenna og gleðast. Vilmund er tíverri ikki ímillum ok
Nú, tú ert farin undan okkum, liggur ein nýggjur veruleiki fyri framman hjá okkum øllum, sum kendu teg. 58 ár er eingin aldur, siga vit, og flest okkara vóna, at vit verða í minsta lagi níti ár – tjú
Fyrstu tíðina eftir at vit í 1965 fluttu aftur til Føroya, búðu vit í Vestmanna, har Landsverkfrøðingurin hevði eina deild í kommunuskrivstovubygninginum. Har húsaðust vit, Jógvan Isaksen og Hans J
Dátt kom tað okkum við, tá vit pálmasunnudag fingu boðini um, at Ruth knappliga var deyð. Fáar dagar frammanundan var ætlanin at hon skuldi vitja aftur á sínum gamla arbeiðsplássið, Ráðgevingini fyri
Góða Omma Nú er eitt ár liðið, síðan tú andaði seinastu ferð. Hóast eg visti, at tú skuldi doyggja, so dugdi eg so illa at siga tær farvæl. Ein skansi vart tú, sum eg altíð kundi líta á. Saknurin í tæ
Her á fold skjótt lívið út man renna, Hvør kann siga, góð man vera tíð, Hvør man tal á lívsins døgum kenna? Brátt sítt síðsta slag tín klokka slær. Fari at royna at skriva nøkur orð um teg, góða Mása.
