nógv Effersøefólk eru jarðað og hava gravstein. Saman við skyldkonu síni Signhild Nónstein í Hvalba vitjaðu vit hesar søguligu gravir, har greitt varð frá teirra søgu. Lisa var tá 88 ára gomul og sera væl
sum stóð í “Norðlýsinum”. Sterkar persónsmenskur vóru hesi bæði, tekkiligt par og góðir vinir. Tey vitjaðu, sum gift, mær vitandi, bara til lítlu íbúð okkara á Selheyggi. Tær, Annelena og Rannvá, hugnaðu
politikkari, ja enntá “detektivur” onkuntíð, men aftur: Tað er ein onnur søga til eina aðra tíð... Vit vitjaðu sendistovur (minnist serliga væl taivanska sendiharran, sum tók so væl ímóti okkum), blíðar politikkarar
1953 var Haukur Eyjolfsson. Í 1959 var hann ferðaleiðari hjá hondbóltsgentum úr Víkingi, tá tær vitjaðu í Føroyum. Haukur var aftur í nevndini í Víkingi í 1962, og hann var maðurin, sum okkara ferðaleiðari [...] rutuflúgving saman við íslendingum. Tað ljóðaði sum eitt ævintýr. Standi upp á bankan Í miðbýnum vitjaðu vit javnan Hressingaskálan í Austurstræti at fáa kaffi og pannukøkur. Seinni gekk leiðin til einaasta
vitja familjuna. Parkin Á Mauritius er nógv ymist at síggja. Í mínum steðgi reistu vit nógv runt og vitjaðu ymisk støð. Vestanfyri á oynni er ein stór park, ið eitur Casela. Har vóru vit ein dag. Í parkini [...] umringað av pálmum og fuglasongum. Ein annan dagin gjørdu vit av at fara suðureftir á oynni og har vitjaðu vit ta væl umtóktu krokodilluparkina. Innkomin verður ein móttikin av seks stórum krokodillum. Í
Keypmannahavn. Tí er ikki av leið at siga, at um tað vóru ferðamannaskipini í hesi kanning, sum vitjaðu Tórshavn 60 ferðir í 8 tímar í miðal, hevði samlaða útlátið frá hesum skipum uppá ársbasis, roknað
bara okkurt við vágafólki har í bygdini, men hevur hesin kennskapur hildið sær til denna dag. Vit vitjaðu hvønn annan, snakkaðu um felags forløg og tað uttan nærri skyldskap. Tá eg las niðri og búði í
brúdleyp, og heili 60 fólk úr Nólsoy – samanlagt einir 80 føroyingar – vóru í brúdleypinum. Herfyri vitjaðu teir í Føroyum, og eir eru báðir á einum máli um, at teir ikki kundu hugsað sær eina betri móttøku
norðanfyri húsini til eina snøgga útistovu við borði og stólum, eins og myndin vísir. Henda dagin vit vitjaðu á Selatrað vantaði ikki nógv í við klæðingini. - Eg vænti, at tað verður hesin dagurin aftrat, so
gera vart við seg, tá ið royndirnar ikki eru so nógvar. Tá ið klaksvíkingar eftir langa sigursrøð vitjaðu í Gundadali og spældu ímóti javnaldrunum í HB, fekk KÍ ein orduligan lúsing. Ta ferðina var HB f